Ξεκινώντας οποιαδήποτε εκπαιδευτική πράξη οφείλουμε να έχουμε κατά νου ότι πρέπει να υπάρχει νόημα, διάλογος και φυσικά σύνδεση με την κοινωνική πραγματικότητα ώστε να πλησιάσουμε στη μορφωτική απελευθέρωση των μαθητών μας. Βασική αρχή και προϋπόθεση κατά τον Paulo Freire είναι η κατάργηση της διχοτόμησης μεταξύ διδασκαλίας και μάθησης. Σε αυτή τη βασική αρχή θα έπρεπε να αναστοχαζόμαστε και να διερωτόμαστε οι εκπαιδευτικοί ώστε να θέτουμε το ερώτημα πώς τα παιδιά θα αγαπήσουν αυτό που διδάσκονται, που μαθαίνουν, που ζουν, που πράττουν.

Έτος 2023. Λογοτεχνικό έτος Άλκη Ζέη – Ζωρζ Σαρή.

   Η κατάλληλη εφόρμηση για να επιλέξουμε τα βιβλία με τα οποία θα ασχολούμασταν εκείνη τη χρονιά. Ήταν η δεύτερη από τις τρεις χρονιές που βαδίζαμε παρέα με τη συγκεκριμένη τάξη και ομιλούσαμε πια την ίδια γλώσσα. Η τάξη αυτορρυθμιζόταν με τις βασικές αρχές της Θεσμικής Παιδαγωγικής. Το Συμβούλιο τάξης οργάνωνε και προγραμμάτιζε, η Συνέλευση επίλυε συγκρούσεις και το τρίπτυχο Τάξη-Αυλή-Κοινότητα είχε γίνει η έμπνευση και απόλαυση των παιδιών.

   Μέσα Οκτώβρη ξεκινά η ανάγνωση ολόκληρου του βιβλίου εντός της τάξης «Τα Γενέθλια» της αγαπημένης Ζωρζ Σαρή, εκδ. Πατάκη. Η ανάγνωση γινόταν εντός της τάξης την ώρα των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και στο πάρκο της γειτονιάς. Φυσικά, τα παιδιά απαιτούσαν κάθε ώρα να είναι η ώρα του Βιβλίου, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν ή τουλάχιστον να αναγιγνώσκουμε όποτε ένιωθαν κόπωση. Τελικά, αποδείχθηκε ότι η ανάγνωση ολόκληρου του βιβλίου λειτούργησε ως κίνητρο για να ολοκληρώνουν τις απαιτήσεις της διδακτέας ύλης  καθώς η πλοκή της ιστορίας  τους δημιουργούσε αγωνία για τη συνέχεια. Τα παιδιά απολάμβαναν να ακούν, να διαβάζουν, να αγωνιούν με τους ήρωες και να μπαίνουν στο πλαίσιο της εποχής.

   Αρχές Νοέμβρη ολοκληρώνονται και οι 245 σελίδες του βιβλίου εντός τάξης και προχωρούμε στην επιλογή των τεσσάρων σκηνών ώστε να δραματοποιηθεί και να ολοκληρωθεί για να στηθεί η σχολική γιορτή της 17η Νοεμβρίου. Στο Συμβούλιο Τάξης τα παιδιά αβίαστα επέλεξαν τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας «Των Γενεθλίων» με βασικό κριτήριο να παρουσιάζονται τα Χρόνια της Δικτατορίας και η Εξέγερση των Φοιτητών. Να τιμηθούν οι Αγώνες και οι Πεσόντες όχι με ομοιοκατάληκτα ποιήματα και απαρχαιωμένα θεατρικά της μεταπολίτευσης αλλά με τη δημιουργία ερωτημάτων στα παιδιά από  τα παιδιά.

   Άλλωστε, η Λογοτεχνία είναι η ερώτηση μείον η απάντηση. Δεν είμαστε οι δάσκαλοι που δίνουμε έτοιμες απαντήσεις αλλά αυτοί που δημιουργούμε τα ερωτήματα

Το Θεατρικό μας!

   Η ιστορία «Των Γενεθλίων» διαδραματίζεται στο κέντρο της Αθήνας με πρωταγωνίστρια την οκτάχρονη Άννα, η οποία ονειρεύεται μπαλόνια. Τα μπαλόνια σκάνε. Έχει ξημερώσει 21η Απριλίου 1967. Τα γενέθλια δεν θα εορταστούν. (Σκηνή 1η) Τα παιδιά επέλεξαν να ντυθούν κάποιοι στρατιωτικοί που με τις αρβύλες έσκαγαν τα κόκκινα μπαλόνια των γενεθλίων και από ένα τρανζίστορ ακουγόταν το ηχητικό της κήρυξης της δικτατορίας και οι απαγορεύσεις.

   Η Άννα αν και πολλές φορές απογοητεύεται θα μεγαλώσει με ιδανικό το νονό της, τον καθηγητή, που της μαθαίνει με τις πράξεις του τι πάει να πει ελευθερία. (Σκηνή 2η) Ο καθηγητής, αν και αναφέρεται με ψευδώνυμο, είναι ο Δημήτρης Μαρωνίτης, καθηγητής φιλολογίας, κριτικός λογοτεχνίας και δοκιμιογράφος, ο οποίος συνελήφθη την ώρα του μαθήματος εντός Πανεπιστημίου, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Τα παιδιά επέλεξαν σ’ αυτή τη σκηνή να διαβαστεί αυτούσιος ο λόγος που απηύθυνε στους φοιτητές του, όπως παρουσιάζεται στο βιβλίο. Ακολουθεί η σύλληψη. Ο υπότιτλος της δεύτερης αυτής σκηνής ήταν Λογοκρισία.

   Οικογενειακοί φίλοι θα βρεθούν στα μπουντρούμια του ΕΑΤ-ΕΣΑ και στο κολαστήριο της Γυάρου. (Σκηνή 3η) Τα παιδιά επέλεξαν να διαβάσουν αποσπάσματα από τα κρυφά γράμματα και σημειώματα από τα κελιά και τα ξερονήσια. Ο υπότιτλος που έδωσαν Αντίσταση!

   Ξημερώνει 17 Νοέμβρη τα παιδιά της ιστορίας όπως και της παράστασης πετούν τρικάκια και βάφουν συνθήματα. (Σκηνή 4η) Η αφηγήτρια διηγείται ότι ο Παύλος γύρισε στις 5 το πρωί. Δεν ήταν πληγωμένος. Η σκηνή ολοκληρώνεται με την είδηση που συγκλόνισε τα παιδιά «Σκοτώθηκε ο Μάνος. Ξημέρωνε 17 του Νοέμβρη.»

   Η σχολική γιορτή μπορεί να ολοκληρώθηκε αλλά τα παιδιά εναγωνίως ζητούσαν τη συνέχεια. Οπότε δεν σταματήσαμε! Ακολούθησε η έξοδος στην Κοινότητα για να βρούμε το σπίτι της αγαπημένης συγγραφέως, το οποίο ήταν μόλις τρία λεπτά με τα πόδια από το σχολείο. Αξιοποιήσαμε τις αρχιτεκτονικές γνώσεις γονιών και πραγματοποιήσαμε τις περιγραφές κτιρίων που απαιτούνται στο πρόγραμμα σπουδών της Ε’ τάξης. Ήταν το έναυσμα για να συνεχίσουμε την αναζήτηση της ιστορίας της γειτονιάς μας. Προσφυγικά Αλεξάνδρας, Φυλακές Αβέρωφ, γήπεδο Παναθηναϊκού, Πύργος Αθηνών, Κατοικίες ποιητών, πρώην Πρωθυπουργών και το σπίτι του σπουδαίου καραγκιοζοπαίχτη Αντώνη Μόλλα. Πληθώρα εγχειριδίων και πηγών. Ξεχωρίσαμε ένα κόμικ ιστορικό με τίτλο “Τα αμπελοκηπιώτικα της Αθήνας” του Θανάση Πέτρου από τις εκδόσεις Grafic Novel.

   Θα ακολουθήσουν και άλλα αναγνώσματα από τις δύο αγαπημένες συγγραφείς. Θα αναφερθώ εδώ μόνο στον κύκλο ανάγνωσης της Ζωρζ Σαρή. Την επόμενη σχολική χρονιά μέχρι την 28η Οκτωβρίου είχαμε ολοκληρώσει «Την Κόκκινη Κλωστή Δεμένη» και «Τους Νικητές», τα οποία  ανήκουν σε τριλογία μαζί με «Τα Γενέθλια».

   Στο διάστημα αυτό δεχόμαστε και τον λυσσαλέο πόλεμο για την αξιολόγησή μας και την επίδοση των πειθαρχικών μας διώξεων. Εκείνο το διάστημα πραγματοποιείται μια «Γιορτή για το Δημόσιο Σχολείο» από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 26ου Δημοτικού Σχολείου της Αθήνας που βρίσκεται στη Φωκίωνος Νέγρη. Είναι το σχολείο, το οποίο βομβαρδίστηκε από τους Ναζί στην περίοδο της Κατοχής, την ώρα του συσσιτίου και η Ζωρζ τραυματίστηκε άσχημα καθώς περίμενε στην ουρά μαζί με την  παρέα της. Τα παιδιά είχαν συγκλονιστεί με αυτό το γεγονός και έγραψαν ένα συλλογικό γράμμα στους μαθητές του 26ου για να τους εκκινήσουν να ψάξουν την ιστορία του σχολείου τους. Το γράμμα τους διαβάστηκε από τη ραδιοφωνική εκπομπή των Θρανίων της Άνοιξης και το γράμμα τους δημοσιεύτηκε στη διασχολική εφημερίδα Κοκκινολαίμης.

   Αντί επιλόγου, θα καταθέσω ότι μπορεί η επιστήμη να εμπλουτίζει το νου, η λογοτεχνία εμπλουτίζει ολόκληρη την προσωπικότητα. Φτωχά τα λόγια γι’ αυτούς τους μαθητές, μαθήτριες και γονείς που σε όλο αυτό το μαγικό και δύσκολο πολλές φορές ταξίδι έδωσαν νόημα και κουράγιο στον αγώνα και στις πειθαρχικές μας διώξεις! Εδώ θα είμαστε για άλλα τόσα αναγνώσματα και αγώνες για το Δημόσιο Σχολείο!

The post Όταν το βιβλίο γίνεται γιορτή first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Οι λογοτεχνικές βαλίτσες είναι μία δυνατότητα, ένα εργαλείο που προσφέρεται στις/στους δασκάλες/ους του δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας.

Είναι γνωστό ότι πολλοί συνάδελφοι βάζουν στη διδασκαλία τους βιβλία λογοτεχνίας, αντικαθιστώντας για μικρά ή μεγάλα χρονικά διαστήματα τα επισημα διδακτικά βιβλία. Με τον τρόπο αυτό οι μαθητές και οι μαθήτριες μας ανακάλυπταν κόσμους που δεν ήξεραν ή ενδιαφέροντες τρόπους για να προσλαμβάνουν τη ζωή γύρω τους. Για να ενθαρρυνθεί και να στηριχθεί αυτή η διδακτική πρακτική ο σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Πειραιά η «Πρόοδος» πρότεινε στους δήμους Πειραιά και Κερατσινίου Δραπετσώνας να εμπλουτιστούν οι δημοτικές βιβλιοθήκες τους με λογοτεχνικές βαλίτσες.

Πρόκειται για βαλίτσες με 25 αντίτυπα του ίδιου βιβλίου, που κάθε δασκάλα/ος μπορεί να δανειστεί για μερικές βδομάδες ή μήνες. Στη συνέχεια αξιοποιεί αυτό το βιβλίο στην τάξη του με τον τρόπο που επιλέγει. Στο τέλος επιστρέφει τη βαλίτσα στη δημοτική βιβλιοθήκη για να αξιοποιηθεί από άλλο εκπαιδευτικό..

Ο δήμος Κερατσινίου ανταποκρίθηκε στο αίτημα και από την άνοιξη της περασμένης χρονιάς η βαλίτσες ταξιδεύουν στα σχολεία. Είναι περίπου 70 για σχεδόν 45 διαφορετικούς τίτλους. Για μερικούς τίτλους με μεγάλη ζήτηση φτιάχτηκαν 2 ή 3 βαλίτσες, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο ταυτόχρονος δανεισμός από περισσότερα τμήματα.

Για την ενημέρωση των εκπαιδευτικών φτιάχτηκε ένα μπλογκ, που περιέχει όλους τους προσφερόμενους τίτλους και μια μικρή ενημέρωση για καθέναν από αυτούς: logotexnikesvalitses.blogspot.com

Πρόκειται για μια (τουλάχιστον πρωτότυπη) παρέμβαση στον καθημερινό μορφωτικό αγώνα που διεξάγεται στα σχολεία. Θα έχει ανταπόκριση; Θα βοηθήσει τη διδακτική πράξη; Θα συμβάλει στην ανάπτυξη μιας εναλλακτικής διδακτικής κουλτούρας; Η έκβαση της αποτελεί ένα ανοιχτό και ενδιαφέρον στοίχημα.

The post Λογοτεχνικές βαλίτσες ενισχύοντας εναλλακτικές διδακτικές πρακτικές first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

1. Η ιστορία του εγχειρήματος        

Η «σχολική δραστηριότητα» που θα επιχειρήσω να σας παρουσιάσω στο παρακάτω κείμενο, προέκυψε, όπως πολλά από αυτά που κάνουμε κατά καιρούς στο σχολείο, από κάποια πρακτική ανάγκη: Η τάξη μου, Ε΄ δημοτικού, τη σχολική χρονιά 2011-20012 ανέλαβε την παρουσίαση της γιορτής της 28^ης Οκτωβρίου. Πολλοί που έχουμε αναλάβει να παρουσιάσουμε για λογαριασμό του σχολείου μας κάποια από τις σχολικές γιορτές, έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τη δυσκολία και την προβληματική ενός τέτοιου εγχειρήματος. Πώς να είναι ενδιαφέρον και να παρακινήσει τα παιδιά, πώς να είναι βιωματικό, πώς να ξεφεύγει από τις συνηθισμένες και πεπαλαιωμένες «εθνικιστικές» αντιλήψεις, πώς να έχει μια σύγχρονη και παιδοκεντρική ματιά που να διδάσκει την ουσία αυτής της περιόδου και πάει λέγοντας. Έτσι σκέφτηκα να διασκευάσω τρία κεφάλαια από το βιβλίο «Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου» της Άλκης Ζέη, σε μορφή θεατρικού δρώμενου για να παρουσιαστούν ανάμεσα σε άλλα κείμενα στη σχολική γιορτή. Το βιβλίο – για όσους δεν έτυχε να το διαβάσουν – αναφέρεται στον πόλεμο του 1940 και στην κατοχή. Η ιστορία του βιβλίου αρχίζει την 27^η Οκτωβρίου του 1940 και τελειώνει στις 12 Οκτωβρίου του 1944 τη μέρα της απελευθέρωσης. Τα γεγονότα του βιβλίου διαδραματίζονται στην Αθήνα και αφηγητής είναι ο Πέτρος, μαθητής του δημοτικού σχολείου, εννιά ετών. Μέσα από τη μάτια και την αφήγησή του περνούν όλα τα βασικά ιστορικά γεγονότα και η ατμόσφαιρα της εποχής.

Η ανταπόκριση των μαθητών και μαθητριών ήταν πολύ ενθαρρυντική. Τα κείμενα και τα θεατρικά δρώμενα άρεσαν πολύ στα παιδιά και η μικρή σχολική γιορτή είχε μεγάλη επιτυχία όχι μόνο από καλλιτεχνική, αλλά από παιδαγωγική σκοπιά. H ιδέα που ακολούθησε να διαβάσουμε στην τάξη όλο το βιβλίο, έγινε δεκτή με περισσότερο ενθουσιασμό από τον αναμενόμενο.

Εδώ θα ήθελα να προσθέσω ότι πολλοί από εμάς  έχουμε κατά καιρούς κάνει κριτική στα νέα βιβλία της γλώσσας για τη σαφή έλλειψη κοινωνικών αναφορών που τα διέπει , καθώς και για την έλλειψη ολοκληρωμένων και κάπως πιο μεγάλων σε έκταση κειμένων που να δίνουν αφορμές για διαλογική συζήτηση, ανάπτυξη κριτικής σκέψης, λογοτεχνικής απόλαυσης. Υπάρχει  όμως η δυνατότητα και από το αναλυτικό πρόγραμμα σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνονται στα βιβλία του δασκάλου να αντικαταστήσουμε κάποια κείμενα με άλλα που εμείς θα επιλέξουμε καθώς και η δραστηριότητα της Φιλαναγνωσίας που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε.

2. Η πρώτη ανάγνωση του βιβλίου

Προμηθευτήκαμε[1] όλοι από ένα αντίτυπο, και για μια ώρα την εβδομάδα διαβάζαμε στην τάξη ένα κεφάλαιο του βιβλίου με τον τρόπο που συνήθως το κάνουμε στις σχολικές αίθουσες. Και ενώ είναι μια καθόλα γνώριμη δραστηριότητα σε κάθε σχολική αίθουσα, προέκυψαν και πράγματα πέρα από τα συνηθισμένα: 

α) Ενδιαφέρον από την πλευρά των μαθητών. Η εποχή αυτή έχει πολλές άγνωστες πτυχές και υπάρχουν πάμπολλες αποσιωπήσεις στην επίσημη σχολική γνώση με τις οποίες οι μαθητές έρχονταν σε επαφή μέσω του βιβλίου. Θετικό ήταν το γεγονός ότι επειδή πρόκειται για σχετικά πρόσφατη ιστορία, τα παιδιά είχαν αναφορές από την οικογένειά τους για την εποχή. Παππούδες και γιαγιάδες που στην Κατοχή ήταν μικρά παιδιά, ήταν σε θέση να επιβεβαιώσουν με προσωπικές μαρτυρίες τις αφηγήσεις του βιβλίου για την πείνα της κατοχής,  το φόβο για τους Γερμανούς και λιγότερο για την αντίσταση. Αυτό έκανε πιο ζωντανή την αφήγηση και αναζωπύρωνε το ενδιαφέρον πολλών παιδιών. Το ίδιο το βιβλίο υπήρξε σε κάποιες περιπτώσεις η αφορμή για πολλές από αυτές τις συζητήσεις. Εικόνες της πραγματικής ζωής, έστω του παρελθόντος, έμπαιναν για μια φορά στη σχολική αίθουσα.

β) Οι ιστορικές αναφορές του βιβλίου μπορούν να υποστηριχτούν από εκπαιδευτικό υλικό πράγμα που έγινε και το οποίο θα παρουσιαστεί παρακάτω. Η αφήγηση των γεγονότων ενδυναμώθηκε από φωτογραφίες, ντοκιμαντέρ και ταινίες. Αυτό επίσης βοήθησε στην αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος των παιδιών ακόμα και αυτών που δεν είχαν αναφορές από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

γ) Το βιβλίο είναι παιδική λογοτεχνία εξαιρετικού επιπέδου. Υπάρχουν αλήθειες μέσα στη σελίδες του για την εποχή αλλά και τους ανθρώπους ανεξαρτήτως εποχής. Οι ήρωες δεν είναι χωρισμένοι σε καλούς και κακούς, έχουν όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή καλές και κακές πλευρές. Επίσης λείπει ο εθνικός φρονηματισμός όπου όλοι οι Έλληνες μαζί έχοντας όλοι την ίδια στάση αντιμετώπισαν γενναία….. κλπ. Λέει δηλαδή την αλήθεια στα παιδιά, ότι διαφορετικοί άνθρωποι έκαναν διαφορετικές επιλογές σε μια πολύ δύσκολη περίοδο  της ελληνικής ιστορίας. Και τότε όπως και τώρα και πάντα δεν είμαστε όλοι το ίδιο, και μάλιστα είμαστε οι πράξεις μας και οι επιλογές μας. Αυτό και με τη συζήτηση στην τάξη γίνεται αντιληπτό από τους περισσότερους μαθητές και μαθήτριες.

δ) Η διαδικασία της ανάγνωσης ξέχωρα από το περιεχόμενο και τη συζήτηση, ήταν χαλαρωτική και ευχάριστη για τα παιδιά. Σκεφτείτε τη φρενίτιδα και το άγχος της ύλης της πέμπτης τάξης. Αυτή ήταν μια πολύ διαφορετική ώρα όπου όλοι μαζί διαβάζαμε και συζητούσαμε. Υπήρχαν μέρες που όταν το κεφάλαιο ήταν μικρό, τα παιδιά μου ζητούσαν να διαβάσουμε λίγο ακόμα.

ε) Κάθε κεφάλαιο συνοδεύεται από ένα φυλλάδιο[1] με φωτογραφίες της εποχής που σχολιάζουν και υποστηρίζουν την αφήγηση του βιβλίου, ερωτήσεις πάνω στο κείμενο που αναγκάζουν τους μαθητές να το ξαναδιαβάσουν, κάποιες επιπλέον πληροφορίες όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο, σημεία για ζωγραφική κλπ. Η ανταπόκριση των παιδιών στο φυλλάδιο ήταν όπως συνήθως στις σχολικές εργασίες: Σε κάποια παιδιά άρεσε περισσότερο, σε κάποια καθόλου, ενώ άλλα ζωγράφισαν με αληθινό μεράκι τα φυλλάδιά τους ακόμα και αν δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με τις απαντήσεις. Ο χειρισμός του φυλλαδίου εξαρτάται από την ανταπόκριση της τάξης και τους στόχους του δασκάλου. Προσπάθησα να είμαι πιο ελαστική από άλλες σχολικές εργασίες για να μη γίνει άγχος και καταναγκασμός, αλλά δεν το θεώρησα και προαιρετικό. Τα φυλλάδια μπορούν να δεθούν στο τέλος σε μορφή βιβλίου με τις εργασίες κάθε μαθητή ξεχωριστά.

στ) Το βιβλίο υπήρξε αφορμή να έρθουν οι μαθητές σε επαφή και με άλλες μορφές τέχνης όπως χαρακτικά της εποχής, ντοκιμαντέρ, ταινίες θέατρο, τραγούδια. Έτσι είδαμε την ταινία «Το Μπλόκο» του Άδωνη Κύρου, ταινία μάλλον σινεφίλ και δύσκολη για παιδιά, την οποία όμως λόγω του βιβλίου είδαν στο μεγαλύτερο μέρος της με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Επίσης είχαμε την ευκαιρία να δούμε την εξαιρετική παράσταση του Εθνικού θεάτρου σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαριά που ήταν η θεατρική απόδοση του βιβλίου της Άλκης Ζέη. Τέλος, ακούσαμε ρεμπέτικα τραγούδια της κατοχής και άλλα σχετικά με το θέμα του βιβλίου.

3. Η δεύτερη ανάγνωση του βιβλίου

Σκοπός μου δεν είναι να μακρηγορήσω, υπάρχουν δυο λόγοι που αναφέρω τη δεύτερη φορά που διαβάζουμε με την τάξη μου το ίδιο βιβλίο. Πρώτα από όλα για λόγους σύγκρισης. Δυο χρόνια μετά, με μια πολύ διαφορετική από πολλές απόψεις πέμπτη τάξη, το εγχείρημα δουλεύει εξίσου καλά όσον αφορά την ανταπόκριση των παιδιών και τη συζήτηση που γίνεται στην τάξη.

Πέρα από όσα ανέφερα παραπάνω, είχα και ένα δεύτερο απώτερο κίνητρο αυτή τη φορά. Βλέποντας τα  γεγονότα του περασμένου χρόνου που αφορούν τη «Χρυσή Αυγή» και τη διείσδυσή της στην ελληνική κοινωνία, θέλησα να χρησιμοποιήσω την ιστορική γνώση που κρύβει αυτό το βιβλίο στις σελίδες του για να μάθουν οι μικροί μαθητές μου το παρελθόν αυτής της ιδεολογίας στην ελληνική και παγκόσμια ιστορία.

Αυτή τη φορά επεδίωξα εγώ να πάρω τη γιορτή της 28^ης Οκτωβρίου ελπίζοντας ότι, όπως και την προηγούμενη φορά, η ενασχόληση των παιδιών με τα αποσπάσματα του βιβλίου θα λειτουργήσει ως κίνητρο πράγμα που έγινε. Και πράγματι με αφορμή ερωτήματα που η επικαιρότητα έθετε, η συζήτηση για την ιδεολογία του φασισμού και του ναζισμού ήταν εντονότερη αυτή τη χρονιά.

Ταυτόχρονα είδα και βελτίωση των αναγνωστικών ικανοτήτων κάποιων από τους μαθητές μου που το είχαν ανάγκη, ένα επιπλέον κέρδος που δεν είχε προκύψει την πρώτη χρονιά γιατί όλοι οι μαθητές διάβαζαν με ευχέρεια.

Έγινε προσπάθεια οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες που περιέχουν τα φυλλάδια να είναι σωστές. Υπάρχουν όμως και κάποιες φωτογραφίες από ταινίες καθώς και μια φωτογραφία από τα Δεκεμβριανά. Η επιλογή τους κρίθηκε απαραίτητη για το σχολιασμό του κειμένου λόγω έλλειψης κατάλληλων αυθεντικών

Συνοδευτικό υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί:

α) Ταινίες

1) «Το μπλόκο». Σκηνοθεσία: Άδωνις Κύρου. Πρωταγωνιστούν: Μάνος Κατράκης, Κώστας Καζάκος, Γιάννης Φέρτης, Αλεξάνδρα Λαδικού, Ξένια Καλογεροπούλου, Ζορζ Σαρρή.

2) «Το ξυπόλυτο τάγμα». Σκηνοθεσία: Tallas Gregg. Πρωταγωνιστούν : Κωστή Μαρία. Φέρμας Νίκος, Φραγκεδάκης Βασίλης, Κρόζος Στράτος, Γιωτόπουλος Ευάγγελος, Γκίνη Καίτη κ.ά.

β) Τραγούδια

1) Ρεμπέτικα της Κατοχής

«Σαλταδόρος» (Μ. Γενίτσαρη), «Επιδρομή στον Πειραιά» (Μ. Γενίτσαρη), «Μαυραγορίτες» (Μ. Γενίτσαρη), Χαϊδάρι (Μάρκου & Στ. Βαμβακάρη). 

2) Νεώτερα τραγούδια με αναφορές στην κατοχή

«Νυν και αεί» (Σταύρος Ξαρχάκος, Νίκος Γκάτσος).

«Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» (Σταύρος Ξαρχάκος, Λευτέρης Παπαδόπουλος). 

Γ) Ντοκιμαντέρ

«Τη Νύχτα που κατέβηκε η Σβάστικα» Ιστορική έρευνα, σενάριο – σκηνοθεσία Σοφία Ν. Σφυρόερα.

«Η Πείνα την Περίοδο της Κατοχής».Από το ρεπορτάζ χωρίς σύνορα του Στέλιου Κούλογλου

Δ) Προτεινόμενη επίσκεψη (Για όσους βρίσκονται στην Αττική)

Μνημείο Μάντρας Μπλόκου Κοκκινιάς.Το μνημείο είναι επισκέψιμο για το κοινό από Τρίτη ως Παρασκευή 9.00 -11.00. Για οργανωμένες ομαδικές επισκέψεις τηλεφωνήστε στο: 210-4922587 τις παραπάνω μέρες και ώρες. Επίσης μπορείτε να πάρετε πληροφορίες στα τηλέφωνα: 210-4278159 και 210-4936680.

Υπάρχουν άπειρα πράγματα που μπορεί να βρει κανείς σήμερα στο διαδίκτυο και ενδεικτικά παρατίθενται εδώ τα παραπάνω.

[1] Το πιο βολικό και φτηνό είναι να αγοραστούν όλα τα αντίτυπα μαζί από κάποιο βιβλιοπωλείο γιατί υπάρχει έκπτωση.

[2] Μπορείτε να κατεβάσετε τα φύλλα εργασίας που συνοδεύουν κάθε κεφάλαιο σε μορφή .pdf

The post ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΡΙΠΑΤΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ» ΤΗΣ ΑΛΚΗΣ ΖΕΗ first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.