Τα επίδικα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973 για “ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” παραμένουν ζητούμενο

Παραμονές της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και ένας εκπαιδευτικός καρφώνει στην Αστυνομία τους μαθητές του που συμμετείχαν στην κατάληψη του 6ου Γυμνασίου Αχαρνών. Δεν τους καρφώνει γενικά και αόριστα αλλά δίνει το ονοματεπώνυμό τους. Τα παιδιά σύρθηκαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους παρόλο που καμία ζημιά δεν είχε σημειωθεί στο κτίριο. Ένα ειδησάκι που πέρασε στα ψιλά της καθεστωτικής ενημέρωσης.

Στη χιτλερική Γερμανία δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο παιδιά να καταδίδουν στην αστυνομία τους ίδιους τους γονείς τους όταν αυτοί δεν συμπαθούσαν το ναζιστικό κόμμα. Φρικαλέο δείγμα ηθικής και κοινωνικής εξαχρείωσης. Σήμερα πανεπιστημιακοί δάσκαλοι καλούν τα ΜΑΤ και τα χειροκροτούν όταν συλλαμβάνουν μεταπτυχιακούς φοιτητές που τόλμησαν να συμμετάσχουν σε μια ειρηνική διαμαρτυρία. Παράλληλα μια δασκάλα διώκεται επειδή σε ένα δημοτικό σχολείο στον Ταύρο οι μαθητές της ύψωσαν πανό που ζητούσε ειρήνη και λευτεριά στην Παλαιστίνη.

Ανάλογα περιστατικά σημειώνονται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Δεν είναι απλώς «μελανά σημεία» σε μια κατά τα άλλα ολοφώτεινη πραγματικότητα. Είναι προμηνύματα εκφασισμού, είτε βελούδινου είτε αγκαθωτού. Και στο πλευρό του διευθυντή του γυμνασίου των Αχαρνών δεν βρίσκεται η Δεξιά ή η ακροδεξιά αλλά και δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου που είτε σιωπούν είτε επικροτούν το αδιανόητο, δηλαδή τον δάσκαλο που καταγγέλλει τα παιδιά του.

17 Νοέμβρη. Για τους περισσότερους αυτή η ημερομηνία σηματοδοτεί την εξάντληση του μισθού ή της σύνταξης ή του ισχνού επιδόματος ανεργίας, όπως και η 17 Δεκέμβρη κ.ο.κ. Οι ημερομηνίες που βρίσκονται στα μέσα του μήνα (15, 16, 17…) αναγγέλλουν την έναρξη των ισχνών, των πολύ ισχνών αγελάδων, των δανεικών, της αιματηρής οικονομίας, όταν δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για βενζίνη ή πετρέλαιο ούτε για να καλέσεις έναν υδραυλικό για μια βλάβη. Το όποιο απελευθερωτικό μήνυμα του Νοέμβρη του 1973 πνίγεται, βουλιάζει μέσα σε μια αμείλικτη πραγματικότητα, σε μια άνωθεν ενορχηστρωμένη κτηνωδία που βαφτίζεται «κανονικότητα».

Σε αυτή την πραγματικότητα στέκονται απέναντι κάποιες σπίθες από τον μακρινό Νοέμβρη του 1973 που ακόμα κρατούν.

The post Όταν ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει και «ο Χίτλερ τού χαϊδεύει τα μαλλιά» first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Όταν ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει και «ο Χίτλερ τού χαϊδεύει τα μαλλιά» εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η ρίζα του κακού της ιταλικής αστικής δημοκρατίας εστιάζεται στις νεοφιλελεύθερες και αντιλαϊκές πολιτικές της Ε.Ε. οι οποίες εντάθηκαν κυρίως μετά την αρχή της οικονομικής κρίσης του 2008. Οι εκφραστές των πολιτικών αυτών Μόντι, Μπερλουσκόνι και Ρέντζι πιστώνονται την αντίστοιχη κρίση που ακολουθησε και εκδηλώνεται μέχρι σήμερα στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας. Σ΄ αυτό το αρνητικό τοπίο της δημόσιας ζωής στη γειτονική χώρα γεννήθηκε και το κόμμα Fratelli d’ Italia (αδέλφια της Ιταλίας) της Μελόνι.

Στο Predappio, πόλη κοντά στη Ρώμη, την περασμένη Κυριακή 2.000 φασίστες παρελαύνουν για την εκατονταετηρίδα της πορείας στη Ρώμη. Πολλοί οπαδοί και της Μελόνι, κατευθύνονται στο νεκροταφείο San Gassiano όπου βρίσκεται το οικογενειακό «θησαυροφυλάκιο» και η σορός του Μουσολίνι. Τόπος προσκυνήματος όπου κάτω από τη δεσμίδα του λίκτορα (σύμβολο του φασισμού και της εξουσίας του Ντούτσε) η δισέγγονή του περήφανη δηλώνει : «δεν θα παραλείψουμε ποτέ να του δείξουμε το θαυμασμό μας».

Οι παριστάμενοι φασίστες υψώνουν τα χέρια σε «ρωμαϊκούς χαιρετισμούς» κραυγάζοντας:

«All’ armi siamo fascisti» (στα όπλα, είμαστε φασίστες). Κέλτικοι σταυροί και τατουάζ με το Ντούτσε αναδύουν το σκοτάδι. Η διοργανώτρια της εκδήλωσης (Arditi d’ Italia) μιλά για 4.000 συμμετέχοντες. Υπενθυμίζεται ότι οι Labari degli Arditi ήταν οι μονάδες επίθεσης του βασιλικού στρατού στο μεγάλο πόλεμο (Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος). Σύμβολό τους το κρανίο με το στιλέτο ανάμεσα στα δόντια.

Η εκλογική προτίμηση των συγκεντρωμένων φασιστών που παρουσιάζουν πολιτικοί αναλυτές στην Ιταλία αποτυπώνουν τουλάχιστον 60% ψήφο προτίμησης στη Μελόνι. Οι φασίστες συγκεντρώθηκαν από αρκετές πόλεις : Πάντοβα, Ρώμη, Τρεβίζο, Νάπολι. Ακόμα και Ισπανοί φαλαγγίτες νοσταλγοί του Φράγκο προσήλθαν. Ο κεντροδεξιός δήμαρχος της πόλης περιορίζεται σε μία εξόφθαλμη δήλωση ότι η συγκέντρωση είναι απλά ένας αναχρονισμός!

Η Μελόνι, απέναντι στο σάλο που έχει δημιουργηθεί στη γειτονική χώρα, παραμένει σιωπηλή! Γιατί; Όχι μόνο γιατί ξέρει ότι η φλόγα (σύμβολο του κόμματός της) της δίνει όλες αυτές τις μαύρες ψήφους που ασελγούν απέναντι στην αξία του ανθρώπου, αλλά και γιατί και η ίδια ενισχύει με εκπροσώπους και στελέχη της τη συμμετοχή σε διεθνείς συγκεντρώσεις φασιστών. Δεν είναι μακριά το 2015 από τη συνεύρεση 150 και πλέον φασιστικών μορφωμάτων που καλέστηκαν από τη Μαύρη Διεθνή στο Λένιγκραντ επιχειρώντας να αμαυρώσουν την ιστορία της πόλης.

Δεν εξαπλώνεται λοιπόν μόνο η ανησυχία αλλά επιχειρείται να κυριαρχήσει ένα αντιδημοκρατικό πογκρόμ σκοταδιού. Καταστολή, παραβίαση ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων χέρι – χέρι με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές της Ε.Ε., δένουν με το μανδύα του φασισμού.

Γι΄ αυτό, τα λόγια της Luciana Castellina (μεγαλύτερη εν ζωή αριστερή διανοούμενη στην Ιταλία) ας ενεργοποιήσουν την ατομική, τη  συλλογική μας συνείδηση και δράση. «Αν πάμε στην ουσία του φασισμού βρίσκουμε την ίδια ουσία με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο: αδιαφορία για την ανθρωπότητα, συνεπώς αδιαφορία για τις ανισότητες και την ελευθερία. Σήμερα μαζί με το αίτημα να καταστούν οι νεοφασιστικοί σχηματισμοί παράνομοι, θα πρέπει αναζωπυρώσουμε την επιθυμία για εναλλακτική λύση : να είμαστε επαναστάτες…»          

The post Τρόμος και αθλιότης των φασιστών στο Predappio (γενέτειρα του Μουσολίνι) first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Τρόμος και αθλιότης των φασιστών στο Predappio (γενέτειρα του Μουσολίνι) εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Όντας ακόμα παιδί, ο βρετανός πολίτης Steven Kapos, αποχωρίστηκε τους εβραίους γονείς του στη Βουδαπέστη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Κρυβόταν σε ορφανοτροφεία, με πλαστή ταυτότητα, πάντα με τον φόβο να τον ανακαλύψουν οι Ούγγροι φασίστες της οργάνωσης “Σταυρός του Βέλους”. Κλήθηκε να μιλήσει για τα βιώματά του σαν παιδί-επιζών του Ολοκαυτώματος, σε εκδήλωση για την επέτειο τιμής των θυμάτων στις 27 Ιανουαρίου στο Λονδίνο όπου κατοικεί. Τρεις μέρες πριν την επέτειο, έλαβε επιστολή από το Εργατικό Κόμμα του οποίου είναι μέλος από τη δεκαετία του 1990. Στην επιστολή το κόμμα τον προειδοποιούσε ότι εάν πήγαινε να μιλήσει στην εκδήλωση, διέτρεχε κίνδυνο να διαγραφεί επειδή την εκδήλωση οργάνωνε το, προγραμμένο από την ηγεσία του κόμματος, Σοσιαλιστικό Εργατικό Δίκτυο (Socialist Labour Network).

Αντιδρώντας στην επιστολή, ο Stephen Kapos αποφάσισε να παραιτηθεί από το Εργατικό κόμμα σε διαμαρτυρία για το Μακαρθισμό που επέδειξε σχετικά με την ελευθερία του λόγου.

Ακολουθεί μετάφραση της επιστολής του:

26 Ιανουαρίου 2023

Προς τον γραμματέα της οργάνωσης του Εργατικού κόμματος Λονδίνου,

Ευχαριστώ για την επιστολή (email) της 24ης Ιανουαρίου, με την οποία με προειδοποιείτε ότι πιθανότατα θα αποπεμφθώ από το κόμμα σε περίπτωση που συμμετάσχω στη διαδικτυακή εκδήλωση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Δικτύου την ημέρα τιμής των θυμάτων Ολοκαυτώματος, σαν επιζών. 

Το Ολοκαύτωμα είναι το πιο σημαντικό παράδειγμα γενοκτονίας, της βιομηχανοποιημένης μαζικής δολοφονίας εκατομμυρίων ανθρώπων. Σαν παιδί-επιζών και ένας από τους, όλο και λιγότερους που παραμένουν εν ζωή, μάρτυρες του Ολοκαυτώματος, έχω καθήκον να μιλώ για αυτό, σε κάθε περίσταση στην οποία καλούμαι και σε κάθε ακροατήριο που επιθυμεί να με ακούσει.

Είμαι ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων, και ενεργό μέλος της Δικτύου Παλαιστινιακής Αλληλεγγύης και του τμήματός του στο Camden. Η υποστήριξη και υπεράσπιση των Παλαιστινίων που ζουν κάτω από στυγνή κατοχή είναι πολύ σημαντική για μένα, ιδιαίτερα επειδή είμαι επιζών του Ολοκαυτώματος. Οι Παλαιστίνιοι ζουν σε καθεστώς απαρτχάιντ όπως έχει αναγνωριστεί από την Διεθνή Αμνηστία και άλλες σημαντικές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτές είναι οι πολιτικές αντιλήψεις μου, οι οποίες εξάλλου προστατεύονται από την βρετανική νομοθεσία και τον Νόμο για την Ισότητα του 2010.

Δεν είμαι μέλος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Δικτύου ούτε παρακολουθώ τις δραστηριότητές του, αλλά από τη θεματολογία που έχουμε να συζητήσουμε στην εκδήλωση, αντιλαμβάνομαι τις θέσεις του για τον Σιωνισμό (ως πολιτικό κίνημα) και συμφωνώ με ορισμένες από αυτές στα πλαίσια των δικών μου πολιτικών θέσεων που ανέφερα παραπάνω.

Αναφέρεστε στις αξίες του Εργατικού κόμματος. Τις γνωρίζω καλά μια που επανειλημμένα έχω δουλέψει στις εκλογικές καμπάνιες του ΕΚ υποστηρίζοντας τον τότε βουλευτή της περιοχής μας τον Frank Dobson.

Οι αξίες αυτές είναι σε άμεση αντίθεση με αυτές της σημερινής ηγεσίας του Εργατικού κόμματος, ηγεσία που επιτρέπει τον εκφοβισμό, την απαγόρευση διαλόγου για ορισμένα από τα πιο σημαντικά πολιτικά ζητήματα. Η ηγεσία παραβλέπει τους κανόνες του Εργατικού κόμματος, δρα εις βάρος της εσωτερικής δημοκρατίας του, και, ανάμεσα σε πολλά άλλα, δεν υποστηρίζει τους απεργούς.

Επειδή δεν μοιράζομαι αυτές τις αξίες παρακαλώ να δεχθείτε την άμεση παραίτησή μου από το Εργατικό κόμμα από αύριο το πρωί, δηλαδή από τις 27 Ιανουαρίου 2023. Η απόπειρά σας να με εμποδίσετε από το μιλήσω για το Ολοκαύτωμα την ημέρα τιμής των θυμάτων του ήταν για μένα η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Η αυτοκαταστροφική πολιτική των Συντηρητικών πιθανόν να φέρει σύντομα το Εργατικό κόμμα στην κυβέρνηση. Όμως μακροπρόθεσμα, η τρέχουσα περίοδος στην ιστορία του κόμματος θα μνημονεύεται με ντροπή. Ο Μακαρθισμός αναβίωσε και είναι παρών στο Εργατικό Κόμμα, όπως και στην πολιτική ζωή του Ηνωμένου Βασιλείου.

Stephen Kapos           

η επιστολή κοινοποιήθηκε:

– στον αρχηγό του Εργατικού κόμματος Sir Keir Starmer

– στον γραμματέα της οργάνωσης του Εργατικού κόμματος Holborn & St. Pancras

The post Επιζών του Ολοκαυτώματοςυπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Επιζών του Ολοκαυτώματοςυπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση – εκδήλωση του κτήνους… Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους είναι η Παιδεία». (Μ. Χατζηδάκις)

Μέσα σε ένα δυστοπικό τοπίο που κυριαρχεί ο αυταρχισμός και  η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δείχνουν τα δόντια τους. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δίνει άλλοθι σε ακροδεξιά αποβράσματα να δημοσιοποιούν ονομαστικούς καταλόγους παιδιών που έχουν μη ελληνικά επίθετα. Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ κωφεύει. Δεν καταδικάζει τις ρατσιστικές επιθέσεις στις/στους μαθήτριες/μαθητές. Δεν κάνει απολύτως τίποτα να ανακόψει τον κοινωνικό αυτοματισμό που ολοένα πυροδοτείται από δηλώσεις γκεμπελίσκων. Τι ακριβώς απαντάει το ΥΠΑΙΘ σε αυτή την κατάπτυστη δήλωση βουλευτή του κόμματος της; Συναινεί με τις σοκαριστικές ρατσιστικές δηλώσεις και συντάσσεται στο πλευρό του; Είναι εξοργιστικό το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου δεν έχει προβεί σε μια δήλωση αποτροπιασμού και καταδίκης των γκεμπελίστικης έμπνευσης δηλώσεων.   

Η εκπαιδευτική κοινότητα αγκαλιάζει όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, θρησκείας χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Για εμάς τους εκπαιδευτικούς είναι ξεκάθαρο ότι θα προστατεύσουμε με κάθε κόστος τους μαθητές μας από τις ρατσιστικές επιθέσεις και θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για ισότιμη μόρφωση και αξιοπρεπή διαβίωση με δικαιώματα για όλα τα παιδιά. Αγωνιζόμαστε καθημερινά για ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο των όλων, των ίσων, των διαφορετικών.

Στις 24 Απριλίου ο Συνήγορος του πολίτη σε πόρισμά του διαπιστώνει τη σοβαρή παραβίαση του στοιχειώδους δικαιώματος των παιδιών προσφύγων και μεταναστών στην εκπαίδευση. Με πόρισμα που απέστειλε προς την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως και τον υπουργό Μετανάστευσης Νότη Μηταράκη κάνει λόγο για αποκλεισμό, αποσχολειοποίηση και κοινωνική περιθωριοποίηση, επισημαίνοντας πως ο κύριος όγκος των προσφυγικών πληθυσμών που διαμένουν στις δομές και τα Κέντρα Υποδοχής & Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) παραμένει εκτός εκπαιδευτικού συστήματος. Η ανεξάρτητη διοικητική αρχή διαπιστώνει καθυστερήσεις, αδράνεια της διοίκησης, υποστελέχωση στις τάξεις υποδοχής και ΔΥΕΠ, προβλήματα στις μεταφορές μαθητών/τριών, παρατεταμένο αποκλεισμό των δομών λόγω της πανδημίας, έλλειψη θέσεων στα σχολεία και μη έγκαιρη δημιουργία νέων. Επίσης, τονίζει πως σημαντική παράμετρος στον αποκλεισμό των ανήλικων προσφύγων και μεταναστών από την εκπαιδευτική διαδικασία αποτελεί η αδυναμία παρακολούθησης μαθημάτων μέσω της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης λόγω έλλειψης τεχνολογικού εξοπλισμού και σύνδεσης στο internet.

Μια οργιά ουρανός και ελπίδα για το μέλλον…

Αρεζού 12 ετών προσφύγισσα από το Αφγανιστάν πήρε υποτροφία στο Διεθνές σχολείο της Βοστώνης αφού αρίστευσε στις εξετάσεις και στη συνέντευξη. Ναι πήρε υποτροφία. Η Αρεζού είναι πραγματικά και κυριολεκτικά άριστη! Φτάνοντας στην Ελλάδα μέσα σε μια βάρκα, ζώντας φρικιαστικές στιγμές κατάφερε να δείξει σε όλες και όλους πως όταν θέλεις να καταφέρεις κάτι, τίποτα δε σε λυγίζει.  Τι ειρωνεία! Δυνατό χαστούκι στα πρόσωπα όλων των ακροδεξιών που διατυμπανίζουν ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αλλοιώνουν τον ελληνικό πολιτισμό. Άλαλα τα χείλη των ευυπόληπτων πολιτών. Είναι αδύνατο να μπορέσουν να χωνέψουν ότι τα παιδιά των προσφύγων και των μεταναστών πετυχαίνουν να ανοίξουν τα φτερά τους, ζώντας σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (Μόρια).

  Στα δύσκολα χρόνια που έρχονται δεν πρέπει να επιτρέψουμε να πληθαίνουν οι ελεεινοί φασίστες σαν τον επιφανή βουλευτή. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να δημοσιεύονται λίστες με ονοματεπώνυμα παιδιών. Όσες κι όσοι κλείνουν το μάτι στο ναζιστικό ακροατήριο θα πρέπει να ταπεινώνονται, να διαπομπεύονται και να διασύρονται. Το αύριο τούτου του κόσμου είναι η Αρεζού κι όλα τα παιδιά του κόσμου που δίνουν πραγματικό αγώνα ζωής και επιβίωσης.

Δεν είναι ο γιος σου

Δεν είναι η κόρη σου

Είναι απλά τα παιδιά της χαμένης ανθρωπότητας

Της βρόμικης ανθρωπότητας

Που δεν κάνει θόρυβο

Δεν είναι ο γιος σου

Δεν είναι η κόρη σου

Κοιμήσου ειρηνικά

Δεν είναι δικά σου. Δεν είναι δικά μου, είναι της κοινωνίας.

The post ΑΡΕΖΟΥ…ΕΛΠΙΔΑ ΖΩΗΣ first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο <strong>ΑΡΕΖΟΥ…ΕΛΠΙΔΑ ΖΩΗΣ</strong> εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Για πρώτη φορά στην ιστορία, σε αυτήν τη χώρα καταδικάζεται φασιστική οργάνωση και η ηγεσία της οδηγείται στη φυλακή. Πρόκειται για τεράστια νίκη του αντιφασιστικού κινήματος. Δικαίωση των αγώνων δεκάδων χιλιάδων αντιφασιστών. Γιγάντια λαϊκή μορφή η μάνα του Παύλου Φύσσα. Στα δύσκολα φαίνεται το μέταλλο από το οποίο είναι φτιαγμένοι κάποιοι άνθρωποι. Συγκινητική η προσφορά των αγωνιστών δικηγόρων που τίμησαν με το έργο τους τη μακρόχρονη παράδοση αγωνιστών, κομμουνιστών και αριστερών δικηγόρων. Θλιβερή η παρουσία και ο ρόλος της εισαγγελέως που λειτούργησε απροκάλυπτα ως δικηγόρος υπεράσπισης της ΧΑ.
Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν σταματάει εδώ. Το τέρας χτυπήθηκε αλλά η μήτρα που το γέννησε είναι ζωντανή και κοιλοπονάει. Ο αγώνας για τα πολιτικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, ο αγώνας ενάντια σε ένα κράτος που φασιστικοποιείται και σε ένα κοινωνικό σύστημα που γεννάει το φασισμό, ο αγώνας ενάντια στις δυνάμεις καταστολής που «έχασαν» μέσα από τα χέρια τους τον φυγόδικο υπαρχηγό της ναζιστικής οργάνωσης, έχει πολύ δρόμο μπροστά του.

Αλλά αυτή είναι μια στιγμή νίκης, χαράς και δικαίωσης. Είναι στιγμή δικαίωσης για κάθε αντιφασίστρια και αντιφασίστα που στάθηκε μπροστά στους χρυσαυγίτες όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, που στάθηκε, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο απέναντι στα πάνοπλα ναζιστικά τάγματα σε δρόμους και πλατείες, ορθώνοντας τη λαϊκή πάλη απέναντι στο τέρας του φασισμού. Κι ανάμεσα στους χιλιάδες αντιφασίστες και αντιφασίστριες, ας μας επιτραπεί να μνημονεύσουμε τις δασκάλες και τους δασκάλους του Περάματος. Αυτές και αυτούς που όρθωσαν το ανάστημά τους στους χρυσαυγίτες στο δημοτικό σχολείο του Ικονίου το Γενάρη του 2017, υπερασπίζοντας τα παιδιά και μάλιστα τα κυνηγημένα από θεούς και δαίμονες προσφυγόπαιδα, τιμώντας τον κοινωνικό ρόλο του δασκάλου. Την ίδια στιγμή που η αστυνομία, μεταφορικά και κυριολεκτικά όπως μπορεί κανείς να δει στο βίντεο που παραθέτουμε, έκανε πλάτες στον αρχιναζί Λαγό και τη συμμορία του. Κι ας μας επιτραπεί να μνημονεύσουμε τον αείμνηστο δάσκαλο, ακριβό μας σύντροφο, Σταύρο Καλλώνη, που πρωταγωνίστησε και εκείνη την ημέρα, όπως και σε όλους τους αντιφασιστικούς αγώνες του λαϊκού κινήματος.

Δικαίωση λοιπόν!

The post Δικαίωση για τις αντιφασίστριες και τους αντιφασίστες δασκάλες και δασκάλους του Περάματος! first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Δικαίωση για τις αντιφασίστριες και τους αντιφασίστες δασκάλες και δασκάλους του Περάματος! εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Μάγδα Φύσσα

Η καταδίκη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης αποτελεί μια ιστορική νίκη του λαϊκού κινήματος και των αντιφασιστικών του αγώνων. Η λαοθάλασσα που πλημμύρισε τη Λ. Αλεξάνδρας και όλους τους δρόμους γύρω από το Εφετείο, με τη μαζική συμμετοχή της νεολαίας να δίνει τον τόνο, αποδεικνύει ότι η Χρυσή Αυγή, πολύ πριν χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση μέσα στο δικαστήριο, είχε καταδικαστεί στο δρόμο και την κοινωνία.

Απομένει να δούμε εάν η απονομή των ποινών θα κινηθεί στο ίδιο πλαίσιο ώστε οι αρχηγοί της ναζιστικής οργάνωσης να οδηγηθούν στη φυλακή για τα εγκλήματά τους.

Η θυσία του Παύλου δεν πήγε χαμένη. Ο Παύλος, αντιφασίστας, μουσικός και εργάτης στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, στοχοποιημένος από τους φασίστες, δεν έτρεξε σαν κυνηγημένος. Στάθηκε όρθιος και πάλεψε, μόνος, απέναντι σε μαχαιροβγάλτες και ροπαλοφόρους. Με τις αστυνομικές δυνάμεις να παρακολουθούν τη δολοφονία του αμέτοχες και άπραγες. Από εκείνη τη στιγμή, ο Παύλος έγινε αδερφός μας και η Μάγδα η μάνα όλων μας. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τη ναζιστική οργάνωση.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., ο σημερινός πρωθυπουργός αλλά και ο τέως πρωθυπουργός Α. Σαμαράς ισχυρίζονται ότι στο κόμμα τους και την αποφασιστικότητά του οφείλεται η σύλληψη και η δίκη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα υπόλοιπα καθεστωτικά κόμματα, αλλά και τα κυρίαρχα ΜΜΕ τα οποία όλο το προηγούμενο διάστημα αξιοποίησαν τη ναζιστική οργάνωση.

Δεν ξεχνάμε:

• Τότε που ο Γερμενής πρόσταζε «εγέρθητω» και οι δημοσιογράφοι των κυρίαρχων ΜΜΕ σηκώνονταν σούζα.
• Τότε που κάθε στρατιωτική επιχείρηση των ταγμάτων εφόδου γινόταν με τις πλάτες της αστυνομίας.
• Τη βραδιά που δολοφονήθηκε ο Παύλος, τα δελτία ειδήσεων που μιλούσαν για «διαφορές οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων».
• Τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που πρόβαλαν νυχθημερόν το «δυναμικό» πολιτικό προφίλ της εγκληματικής οργάνωσης, που μιλούσαν για την ανάγκη μιας «σοβαρότερης Χρυσής Αυγής», τους Μητροπολίτες που εγκαινίαζαν τα γραφεία των ναζί και καλούσαν τη Χρυσή Αυγή να αποτελέσει μια «γλυκιά ελπίδα», τους καλλιτέχνες που υμνούσαν το ναζιστικό μόρφωμα.
• Τα «πρωινάδικα» της ιδιωτικής τηλεόρασης που φιλοτεχνούσαν την προσωπική ζωή των φασιστών, νομιμοποιώντας τις «καλές τους προθέσεις», παρουσίαζοντας τους εγκληματίες σαν τον οικογενειάρχη της διπλανής πόρτας και πλασάροντας το πρότυπο του trendy αντισυμβατικού πολιτικού.
• Τότε που ο Κασιδιάρης μετά το χαστούκι στη βουλευτίνα του ΚΚΕ, όταν υποτίθεται ότι αναζητούνταν από την Ελληνική Αστυνομία, έπινε ανενόχλητος μέρα μεσημέρι σε υπαίθριο χώρο τον καφέ του σε γνωστή (για την ακροδεξιά της πελατεία) καφετέρια των Αμπελοκήπων.
• Τότε που οι αστυνομικές δυνάμεις χτυπούσαν ανελέητα την μηχανοκίνητη πορεία που κατευθυνόταν στον Άγιο Παντελεήμονα, συλλάμβαναν δεκάδες αντιφασίστες και τους βασάνιζαν επί ένα 24ωρο στη ΓΑΔΑ.

Όπως δεν ξεχνάμε:

• Όταν το 1998, τις ημέρες του βαμμένου με το αίμα εκπαιδευτικών πρώτου διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, έξω από τα αστυνομοκρατούμενα δικαστήρια της Ευελπίδων, οι ομάδες κρούσης της Χρυσής Αυγής παραλίγο να δολοφονήσουν τον φοιτητή, μέλος του ΚΣ της ΕΦΕΕ, Δημήτρη Κουσουρή.
• Τις δασκάλες και τους δασκάλους που όρθωσαν γενναία το ανάστημά τους στην πόρτα του δημοτικού σχολείου στο Ικόνιο απέναντι στο τάγμα εφόδου με επικεφαλής τον χρυσαυγίτη Λαγό.
• Τις δεκάδες αντιφασιστικές συγκεντρώσεις που χτυπήθηκαν από την αστυνομία, την ίδια στιγμή που το κράτος όρθωνε ασπίδα προστασίας στις ναζιστικές ορδές.

Η Χρυσή Αυγή αποτέλεσε για την καθεστηκυία τάξη, την οικονομική ελίτ και το πολιτικό προσωπικό που την υπηρετεί, το χρήσιμο εργαλείο για να χτυπηθεί το νεολαιίστικο κίνημα μετά το Δεκέμβρη του 2008 και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα στα σκοτεινά χρόνια των μνημονίων. Ήταν η πιο επιθετική και ολοκληρωτική απάντησή τους απέναντι στην άνοδο του ταξικού ανταγωνισμού, απέναντι στις λαϊκές κοινωνικές τάξεις που κατέβαιναν μαζικά στο δρόμο και απειλούσαν να ανατρέψουν το μνημονιακό καθεστώς. Ωστόσο, τα φασιστικά κινήματα μπορεί να αποτελούν την εφεδρεία του συστήματος, αλλά έχουν πάντα την τάση να αυτονομούνται από τα αφεντικά τους. Έτσι λοιπόν έφτασε η στιγμή όπου η Χρυσή Αυγή αφενός ξεπέρασε τα όρια που οι ίδιοι οι πάτρωνές της είχαν θέσει. Αφετέρου, μετά τη δολοφονία του Παύλου, η λαϊκή δυναμική του αντιφασιστικού κινήματος ήταν τέτοια που απειλούσε όχι μόνο την ύπαρξη της Χρυσής Αυγής αλλά και όσων τη στήριξαν, την πριμοδότησαν, την ενίσχυσαν και τη χρησιμοποίησαν. Αυτή η δυναμική του αντιφασιστικού κινήματος δεν άφησε κανένα περιθώριο στο πολιτικό σύστημα να συνεχίσει να χρησιμοποιεί και να συγκαλύπτει τα ναζιστικά εγκλήματα. Τότε, όλοι (και κυρίως τα ΜΜΕ) θυμήθηκαν τους ναζιστικούς χαιρετισμούς, τις σβάστικες, τα τατουάζ με το Χίτλερ και τις παρελάσεις των ταγμάτων.

Απαιτούμε να πληρώσουν οι φασίστες για τα εγκλήματά τους. Απαιτούμε να μπουν στη φυλακή οι ναζί. Αλλά απαιτούμε ακόμα να βγει όλη η αλήθεια στο φως. Ποιοι χρηματοδότησαν αδρά τη ναζιστική οργάνωση; Ποιοι έδιναν εντολές στην αστυνομία να κάνει τα στραβά μάτια όταν οι ναζί οργάνωναν τις δολοφονικές επιθέσεις τους ενάντια σε μετανάστες, όταν επιχειρούσαν εκκαθαρίσεις σε κέντρα διασκέδασης χτυπώντας ομοφυλόφιλους, όταν εφορμούσαν σε στέκια του αντιφασιστικού, αριστερού και του αντιεξουσιαστικού χώρου, όταν επιτίθονταν στους εργάτες του ΠΑΜΕ στο Πέραμα.

Για το πολυπληθές δυναμικό της εγκληματικής οργάνωσης δεν τρέφουμε αυταπάτες. Στην ταινία του Θ. Αγγελόπουλου «Ο θίασος» βλέπουμε μια ομάδα από ταγματασφαλίτες να προσχωρεί χειροκροτώντας σε μια προεκλογική συγκέντρωση του Παπάγου. Οι εφεδρείες του φασιστικού και ακροδεξιού χώρου πάντα ακολουθούσαν την ίδια τακτική. Όταν τα πράγματα δυσκόλευαν, κρύβονταν μέσα στις τάξεις της εθνικοφροσύνης τότε, μέσα στις γραμμές του μνημονιακού πολιτικού δυναμικού σήμερα. Και όταν το σύστημα τους χρειάζονταν, έβγαιναν στο φως της μέρας για να χτυπήσουν τον αγωνιζόμενο λαό ορθώνοντας το πραγματικό τους λάβαρο: την σβάστικα.

Η κυβέρνηση, το κράτος και η αστυνομία, με ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, χτύπησαν έξω από το Εφετείο το λαό εντελώς απρόκλητα και απροκάλυπτα, ακριβώς τη στιγμή που πανηγύριζε για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Κατανοούμε απόλυτα την οργή των ΜΑΤ για την καταδίκη των (ομοϊδεατών για πολλούς από αυτούς) ναζιστών. Το αίμα νερό δεν γίνεται. Ωστόσο πρόκειται για κεντρικό πολιτικό σχέδιο: η μαζική λαϊκή αντιφασιστική συγκέντρωση έπρεπε να χτυπηθεί και να διαλυθεί ακριβώς γιατί ο όγκος της, ο παλμός της και το πολιτικό περιεχόμενο που απέπνεε είναι ο εφιάλτης των αστικών επιτελείων. Τι θα γίνει αν αυτός ο λαός οργανωθεί και παλέψει για τα δικαιώματά του;

Η λαοθάλασσα της 7^ης Οκτώβρη έδειξε τη δύναμη του λαού. Κρατάμε σφιχτά στις καρδιές μας αυτό το πολύτιμο στιγμιότυπο, την αποφασιστικότητα της αντιφασιστικής συγκέντρωσης και το λαϊκό ενθουσιασμό που ξέσπασε αμέσως μετά την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης. Για την επόμενη μέρα, για τις μεγάλες αναμετρήσεις που μας περιμένουν, απέναντι σε μια κυβέρνηση που επικαλείται τη δημοκρατία αλλά επιστρατεύει φασιστικές πρακτικές, απέναντι σε ένα κράτος που φασιστικοποιείται, απέναντι σε ένα κοινωνικό σύστημα που γεννάει το φασισμό.

Να κάνουμε τα όνειρά μας εφιάλτες τους

Ε.Λ.

The post Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Γιάννης Αναγνωσταράς, Άντα Παραφόρου

Στα ΜΜΕ των ημερών κυριάρχησε ως προκλητική είδηση ο διορισμός της Ζαρούλια, συζύγου του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, στη Βουλή.

Είναι το κράτος που γίνεται με τις πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης επικίνδυνο για τη δημοκρατία. Γιατί η πρόθεση διαχείρισης του διορισμού της Ζαρούλια με ΦΕΚ στη Βουλή αποτελεί ασέλγεια στη δημοκρατική συνείδηση των πολιτών. Δεν σώζεται με το «κόψιμο» από την παρέμβαση του Μητσοτάκη και την αναδίπλωση του Τασούλα (προέδρου της Βουλής).

Είναι αδιαμφισβήτητη η κατεύθυνση υποβάθμισης της φασιστικής απειλής, η οποία συνυπάρχει με τις αυθαιρεσίες της αστυνομίας, με τη βία και την καταστολή στις κινητοποιήσεις, με την εκκένωση καταλήψεων και συλλογικών χώρων έκφρασης. Παράλληλα τα συστημικά κόμματα στο κοινοβούλιο ακροβατούν ανάμεσα στη στάση σιωπής ή σε χλιαρά ψελλίσματα καταδίκης της Χ.Α. με αποτέλεσμα να ενισχύουν τους μηχανισμούς καταστολής.

Η κραυγή

Είναι ο ομώνυμος εξπρεσιονιστικός πίνακας που απεικονίζει μια μορφή η οποία αγωνιά με φόντο τον ουρανό σε χρώμα κόκκινου αίματος. Στον παραλληλισμό των ημερών, η κραυγή είναι το αίμα του Παύλου Φύσσα που ζητά δικαίωση να μπουν επιτέλους τα φίδια στις τρύπες τους. Μετά από 5,5 χρόνια δικαστικής διαδικασίας:

• κραυγή είναι η οικογένεια του Παύλου που αναμετρήθηκε κατά πρόσωπο με το τέρας του φασισμού και στάθηκε όρθια.
• κραυγή είναι η δημοκρατική συνείδηση που απαιτεί τη συνολική καταδίκη της ηγεσίας της εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α.

Ο αγώνας ενάντια στη λήθη

είναι αγώνας ενάντια στο φασισμό!

Για αυτό η απόφαση του δικαστηρίου την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020 θα σηματοδοτήσει αν διατηρείται ζωντανή η μνήμη ενάντια στο τέρας του φασισμού. Θα σηματοδοτήσει αν παραμορφωθεί η πραγματικότητα και βγουν ακρωτηριασμένες οι μορφές της οικογένειας του Παύλου, σε μια Γκουέρνικα του σήμερα από μία δικαστική κρίση που θα υποβαθμίζει την πολιτική απόφαση της Χ.Α. για εγκληματική δράση.

Τετάρτη 7 0κτωβρίου

Η κραυγή της Μάγδας Φύσσα να γίνει συλλογική ΟΡΓΗ στο  Εφετείο και στους δρόμους.

…για να νικήσει η ζωή και η δημοκρατία ενάντια στο φασισμό.

                                   Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος, το είπε ο ποιητής

                                    Η κάθε σου κραυγή είναι πετριά, μην ξεχαστείς.

The post Μίλα, μην κάνεις πως δεν βλέπεις… first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Μίλα, μην κάνεις πως δεν βλέπεις… εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η δίκη της Χρυσής Αυγής μπήκε πλέον στην τελική ευθεία. Την Τετάρτη 18 Δεκέμβρη, η εισαγγελέας αγόρευε μέσα στο δικαστήριο μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω. Συγκεκριμένα, πρότεινε την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων για τις κατηγορίες της διεύθυνσης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, ζήτησε να κηρυχθεί ένοχος για ανθρωποκτονία με δόλο μόνον ο Ρουπακιάς και να απαλλαγεί η ηγεσία της ΧΑ. Επίσης, για την υπόθεση των Αιγύπτιων ψαράδων πρότεινε να μετατραπεί η κατηγορία από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη από κοινού, ενώ για την επίθεση στα μέλη του ΠΑΜΕ, πρότεινε τη μετατροπή της κατηγορίας από απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση, σε επικίνδυνη σωματική βλάβη. 

Κάπως έτσι λοιπόν μοιάζει να κλείνει ο κύκλος και επιστρέφουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε: στα πρώτα ρεπορτάζ των ΜΜΕ μετά τη δολοφονία Φύσσα που την χαρακτήριζαν ως αποτέλεσμα αντιπαράθεσης για το ποδόσφαιρο!

Δίκαια η μητέρα του Παύλου Φύσσα απεύθυνε στην εισαγγελέα μέσα στο δικαστήριο το ερώτημα: «Στις 18 του μήνα ο Παύλος κλείνει 75 μήνες νεκρός. Τελικά σήμερα τον ξαναμαχαιρώσατε;»

Ο συνήγορος πολιτικής αγωγής Κώστας Παπαδάκης δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «η εισαγγελική πρόταση πετάει στα σκουπίδια ολόκληρο το αποδεικτικό υλικό και αποτελεί μια πρόκληση για τα θύματα, τις οικογένειές τους και ολόκληρη τη δημοκρατική κοινωνία. Ετοιμάζεται να παραδώσει αθώα και ξεπλυμένη τη Χρυσή Αυγή απεκδυόμενη από το χαρακτήρα της εγκληματικής οργάνωσης περιορίζοντας τις ποινικές ευθύνες σε ορισμένα  από τα εκτελεστικά όργανα».

Μνήμη του λαού μου σε λένε Λαμπράκη, σε λένε Τεμπονέρα και σε λένε Παύλο Φύσσα

Αυτή είναι η αστική «δικαιοσύνη» των «αδέκαστων» δικαστών. Τιμωρεί τη λεπίδα αλλά αθωώνει το χέρι που την κρατούσε, τον πολιτικό ιθύνοντα νου που όπλιζε τις φασιστικές συμμορίες, που έδινε τις εντολές για τις δολοφονικές επιθέσεις στους Αιγύπτιους ψαράδες, στα μέλη του ΠΑΜΕ, στο στέκι Συνεργείο, σε δεκάδες επιθέσεις και στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Αυτή είναι η νέα κανονικότητα εκφασισμού της κοινωνίας και διαμόρφωσης ενός κράτους έκτακτης ανάγκης. Σε αυτήν την κανονικότητα, οι φοιτητές και οι διαδηλωτές αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες, οι Ματατζήδες λιντσάρουν και ξεβρακώνουν αλυσοδεμένους συλληφθέντες – ενίοτε τους βασανίζουν κιόλας, όχι πια στην ταράτσα, όπως επί δικτατορίας, αλλά λίγα μέτρα πιο κει, στο πάρκινγκ της Μπουμπουλίνας – οι αντιφρονούντες παρακολουθούνται με σύγχρονες συσκευές που τοποθετούνται μέρα μεσημέρι στα αυτοκίνητα και τις μηχανές τους, ΕΚΑΜίτες μπουκάρουν σε πολυκατοικίες και σπίτια χωρίς εισαγγελική άδεια. Το έργο τους αποθεώνουν στα δελτία ειδήσεων φασίζοντες “δημοσιογράφοι” που συνεχίζουν επάξια την παράδοση εκείνου του συναδέλφου τους που έπαιρνε το 1973 “συνεντεύξεις” από συλληφθέντες στο Πολυτεχνείο φοιτητές για τη χουντική τηλεόραση.

Σε αυτήν την κανονικότητα, οι χρυσαυγίτες και η συμμορία τους αντιμετωπίζονται ως χρήσιμοι σύμμαχοι και όχι ως ναζιστική συμμορία. Σε αυτή την κανονικότητα τα κηρύγματα περί αστικής νομιμότητας, οι αναφορές υπέρ της διδασκαλίας του γλυκού εξαναγκασμού και του «ξύλου» που είναι «στοιχείο αναγκαστικότητας» κυριαρχούν στα ΜΜΕ. Μόνο που ξεχνάνε να μας πουν ότι σε αυτόν τον τόπο το μονοπώλιο της βίας δεν το έχει μόνο το κράτος. Το έχει και το παρακράτος. Από τον Λαμπράκη μέχρι τον Τεμπονέρα και τον Παύλο Φύσσα, η δεξιά και ακροδεξιά παράταξη και οι σκοτεινοί της βραχίονες, όποτε χρειάστηκε έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα. Και ακριβώς γι΄ αυτόν τον λόγο, εδώ και δεκαετίες, οι πραγματικοί υπεύθυνοι αυτής της βίας, αυτών των εγκλημάτων έμεναν ατιμώρητοι. Αυτή είναι η κανονικότητα της αστικής «δικαιοσύνης» και της αστικής «νομιμότητας».

Αλλά και η προηγούμενη κυβέρνηση έχει το δικό της μερίδιο στην επιχείρηση νομιμοποίησης της Χρυσής Αυγής και στα μικροπολιτικά παιχνίδια για το ξέπλυμα του εγκληματικού της χαρακτήρα. Όταν για παράδειγμα, το Δεκέμβρη του 2016, στελέχη και βουλευτές της τότε κυβέρνησης και της Χρυσής Αυγής, επισκέπτονταν το Καστελόριζο και φωτογραφίζονταν μαζί ως «αντιπροσωπεία της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής».

Με αυτήν την κανονικότητα έχουμε να αναμετρηθούμε. Η δίκη της Χρυσής Αυγής έχει ακόμα δρόμο μπροστά της. Εάν γίνει δεκτή η πρόταση της εισαγγελέως, ολόκληρη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής θα αθωωθεί. Αυτή η εξέλιξη θα αποτελέσει μια συντριπτική πολιτική νίκη των νεοναζί. Οι πολιτικοί υπεύθυνοι της δολοφονίας θα απαλλαγούν από κάθε κατηγορία, το κόμμα τους θα αποενοχοποιηθεί από το αίμα του Παύλου Φύσσα και από την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης. Η επιχορήγηση εκατομμυρίων ευρώ στο νεοναζιστικό κόμμα για τα έτη 2014-2019 θα ξεπαγώσει, τα γραφεία τους θα ξανανοίξουν και οι συμμορίες τους θα βγουν ξανά στους δρόμους. Το μόνο εμπόδιο σε αυτή την εξέλιξη είναι η μαζική αντιφασιστική δράση του λαϊκού κινήματος. Άμεσα, αδιαμεσολάβητα και αποφασιστικά.

Τι περιμένουμε λοιπόν;

The post Η δεύτερη δολοφονία του Παύλου Φύσσα first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Η δεύτερη δολοφονία του Παύλου Φύσσα εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Τα τελευταία χρόνια, ένα επιτραπέζιο ψυχολογικό παιχνίδι που ονομάζεται «Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο» έχει συναρπάσει και κερδίσει με τις αναρίθμητες εκδοχές και τους κανόνες του μικρούς και μεγάλους. Με δυο λόγια, σκοπός του παιχνιδιού για τους Καλούς είναι να αναγνωρίσουν και να διώξουν απ’ το παιχνίδι τους Μαφιόζους προτού εκείνοι τους σκοτώσουν όλους και για τους Μαφιόζους να προλάβουν να σκοτώσουν τους Πολίτες πριν γίνουν αντιληπτοί.

Η νύχτα όμως που απλώνει το σκοτάδι της στο Παλέρμο της Σικελίας μοιάζει να είναι πολύ πιο επικίνδυνη για τους πολίτες της. Μία καθηγήτρια ιταλικής γλώσσας σε γυμνάσιο του Παλέρμο στη Σικελία τιμωρήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας για πλημμελή επίβλεψη των 14χρονων μαθητών της, οι οποίοι στη διάρκεια των εορτασμών της ημέρας της Μνήμης του Ολοκαυτώματος είχαν παρουσιάσει ένα βίντεο που παραλλήλιζαν τους φυλετικούς νόμους του 1938 επί Μουσολίνι με τους νόμους για την ασφάλεια που προωθεί ο υπουργός Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι. Η δίωξη της καθηγήτριας ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας που πυροδοτήθηκε από δημοσιεύματα ακροδεξιών και δεξιών κύκλων στο διαδίκτυο και καταγγελίες ότι «εξανάγκασε 14χρονους να πουν ότι ο Σαλβίνι είναι σαν τον Χίτλερ επειδή εξολοθρεύει τους μετανάστες».

Ακολούθως, η αναπληρώτρια γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού και στέλεχος της Λίγκας Λουτσία Μποργκοντζόνι, κάλεσε με δήλωσή της στο Facebook το υπουργείο Παιδείας «αν αληθεύει, να διωχθεί με καταισχύνη μία τέτοια καθηγήτρια και να της απαγορευθεί η διδασκαλία δια βίου». Πρόκειται για την ίδια ακριβώς μεθοδολογία στοχοποίησης και διασυρμού που ακολουθούν οι ακροδεξιοί κύκλοι και στην Ελλάδα απέναντι σε εκπαιδευτικούς, με πιο πρόσφατα παραδείγματα τις περιπτώσεις στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλες περιοχές το περασμένο φθινόπωρο και με αφορμή τη γιορτή του Πολυτεχνείου.

Η σχετική έρευνα του ιταλικού Υπουργείου Παιδείας κατέληξε στην πειθαρχική παύση της καθηγήτριας για δύο εβδομάδες από την εργασία της. Η 63χρονη καθηγήτρια που παραδίδει μαθήματα ελευθεροφροσύνης, πρέπει να πάρει το μάθημά της, τα 14χρονα παιδιά πρέπει επίσης να πάρουν το δικό τους μάθημα. Το σκληρό μάθημα της ανελευθερίας και του φασισμού, της λογοκρισίας, του πολιτικού και κοινωνικού διασυρμού. Όπως δήλωσε η ίδια η 63χρονη Ντελ’ Άρια: «αυτό που συνέβη το θεωρώ τη μεγαλύτερη πίκρα και το μεγαλύτερο πλήγμα στην επαγγελματική μου ζωή και φυσικά δεν μιλώ για την οικονομική πτυχή της παύσης μου, αλλά για την ηθική κι επαγγελματική βλάβη που υπέστην μετά μία ολάκερη ζωή που έχω αφιερώσει στο σχολείο και στα παιδιά». Ωστόσο, στο πλευρό της καθηγήτριας βρέθηκαν οι ίδιοι οι μαθητές της που δήλωσαν σε ανακοίνωσή τους: «Έχουμε δυσαρεστηθεί όλοι μας για ό,τι συνέβη και είμαστε αλληλέγγυοι προς την καθηγήτριά μας. Κανείς μας δεν υποχρεώθηκε να συμμετάσχει στην εργασία αυτή, οι εικόνες που χρησιμοποιήθηκαν στο πρόγραμμα παρουσίασης power point δεν επιλέχθηκαν από την καθηγήτρια, η οποία μόνον μας βοήθησε στην ορθογραφία και τη λογική σύνταξη του κειμένου».

Η δίωξη της καθηγήτριας έχει διχάσει την ιταλική κοινωνία και έχει μετατραπεί σε σημείο αντιπαράθεσης ακόμα και στο κοινοβούλιο, καθώς το δικαίωμα των μαθητών να ασκούν κριτική στο Σαλβίνι και να διαπιστώνουν τις πολιτικές και ιστορικές αναλογίες της σημερινής συγκυρίας με εκείνη του μεσοπολέμου και τα κοινά σημεία της αντιμεταναστευτικής πολιτικής Σαλβίνι με το φασιστικό καθεστώς Μουσολίνι εγείρει ευρύτερα κοινωνικά, πολιτικά αλλά και παιδαγωγικά ζητήματα. Η τιμωρία της καθηγήτριας, απλώς επιβεβαιώνει, με τον πιο δεικτικό τρόπο το βάσιμο της κριτικής των μαθητών της. Στην Ελλάδα, οι φασιστικοί κύκλοι πανηγυρίζουν: «Και πολύ καλά της έκαναν», τιτλοφορείται σχετικό άρθρο ακροδεξιάς ιστοσελίδας.

Στο ψυχολογικό παιχνίδι «Πέφτει η Νύχτα στο Παλέρμο», η ευφυΐα, η επινοητικότητα, η μπλόφα, η τύχη και η διαρκής αλλαγή ρόλων συνθέτουν μια συνεχή και αέναη πάλη του καλού με το κακό, σε ένα ασφαλές και παιγνιώδες πλαίσιο. Στην Ιταλία του Τζουζέπε Κόντε και του Ματέο Σαλβίνι, στο πραγματικό Παλέρμο, το σκοτάδι του φασισμού μοιάζει να απλώνεται πάνω από την πόλη, να κυκλοφορεί στις ιστοσελίδες του διαδικτύου, να ισοπεδώνει ζωές, δικαιώματα, το ίδιο το πλαίσιο ελεύθερης έκφρασης που αποτελεί προϋπόθεση της διδασκαλίας. Κι όμως, το σκοτάδι δεν είναι ποτέ μόνο και ανίκητο. Η καθηγήτρια και οι μαθητές της, η σχολική τάξη που όρθωσε το ανάστημά της, είναι ο άγριος σπόρος που φυτρώνει ξανά και ξανά, σήμερα στο Παλέρμο, αύριο κάπου αλλού. Και είναι υπόθεση του καθένα μας να ανθίσει αυτός ο σπόρος…

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

The post Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο: Σχόλιο για τη δίωξη της ιταλίδας καθηγήτριας first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο: Σχόλιο για τη δίωξη της ιταλίδας καθηγήτριας εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Αναδημοσίευση από το The Press Project

Το 1936 ο φασισμός βρισκόταν σε έξαρση σε πολλά κράτη της Ευρώπης. Η βρετανική κυβέρνηση κρατούσε μια στάση «κακόβουλης ουδετερότητας», προσφέροντας κρυφά βοήθεια στο φασιστικό πραξικόπημα του Φράνκο στην Ισπανία, και υποστηρίζοντας τη δικτατορία του Μεταξά στην Ελλάδα. Η Βρετανική Ένωση Φασιστών του Oswald Mosley είχε αποθρασυνθεί και οργάνωσε για τις 4 Οκτωβρίου πορεία μελανοχιτώνων, οι οποίοι σκόπευαν να παρελάσουν μέσα από μια κυρίως εβραϊκή συνοικία του ανατολικού Λονδίνου

Ένα πλήθος από Εβραίους, Ιρλανδούς λιμενεργάτες, συνδικαλιστές και μέλη προοδευτικών οργανώσεων βγήκε στους δρόμους της περιοχής για να αναχαιτίσει τους φασίστες. Τα (κινηματογραφικά) δελτία ειδήσεων της εποχής ανέφεραν ότι ο αριθμός των αντιφασιστών ήταν 20.000, παρότι τα πλάνα τους δείχνουν ότι οι διαδηλωτές ήταν σχεδόν δεκαπλάσιοι από τους αστυνομικούς και φασίστες, και έχουν υπολογιστεί σε 250-300 χιλιάδες.

Παρά τις βίαιες και συνεχείς επιθέσεις της αστυνομίας για να προστατεύσει την πορεία των φασιστών, οι διαδηλωτές δεν υποχώρησαν. Ο επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων συμβούλευσε το Mosley να κατευθυνθούν προς την Cable Street, αλλά οι αντιφασίστες αναδιπλώθηκαν και έφραξαν και αυτό το δρόμο, σχηματίζοντας ένα αδιαπέραστο ανθρώπινο τοίχο. Τελικά ο Mosley αναγκάστηκε να ακυρώσει την πορεία. Η σύγκρουση έμεινε γνωστή ως «Η Μάχη της cable Street».

Σήμερα, η τεράστια τοιχογραφία στην Cable Street που απεικονίζει τη σύγκρουση των διαδηλωτών με τους φασίστες και τις αστυνομικές δυνάμεις αποτελεί ένα σύμβολο και σημείο αναφοράς για τον αντιφασιστικό αγώνα, και στέλνει ένα διαχρονικό μήνυμα αλληλεγγύης. Σ’ αυτό το σημείο συγκεντρώθηκαν το 2014 οι αντιφασιστικές οργανώσεις του Λονδίνου στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα.

The post ΟΤΑΝ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ «Η Μάχη της Cable Street» first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο ΟΤΑΝ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ «Η Μάχη της Cable Street» εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.