Τρία πράγματα στον κόσμο αυτό, πολύ να μοιάζουν είδα.
Τα ολόλευκα μα πένθιμα σχολεία των Δυτικών,
των φορτηγών οι βρώμικες σκοτεινιασμένες πλώρες
και οι κατοικίες των κοινών, χαμένων γυναικών.

Έχουνε μια παράξενη συγγένεια και τα τρία
παρ’ όλη τη μεγάλη τους στο βάθος διαφορά,
μα μεταξύ τους μοιάζουνε πολύ, γιατί τους λείπει
η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά.

Νίκος Καββαδίας, Παραλληλισμοί

Επί της διαδικασίας:

Την Παρασκευή 1 Δεκέμβρη, πραγματοποιείται η συνάντηση ΔΟΕ – ηγεσίας Υπουργείου Παιδείας. Ανάμεσα στα άλλα, τα στελέχη του Υπουργείου Παιδείας ερωτώνται σχετικά με τα δημοσιεύματα για το πρόγραμμα «Η τσάντα στο σχολείο». Τα στελέχη του Υπουργείου απαντούν ότι υλοποιείται σχετικό πιλοτικό πρόγραμμα σε 25 δημοτικά σχολεία και αναμένεται η αξιολόγησή του τους επόμενους μήνες, πάντως δεν προβλέπεται άμεσα η καθολική εφαρμογή του. Δώδεκα ημέρες μετά, το Υπουργείο εκδίδει την εγκύκλιο Φ.7/219218 /Δ1/13-12-2017, προωθώντας την καθολική εφαρμογή του μέτρου σε όλα τα δημοτικά σχολεία της χώρας από τον Ιανουάριο του 2018. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Επί της ουσίας:

Η εγκύκλιος προβλέπει ότι «η παραμονή της τσάντας στο σχολείο [για τουλάχιστον ένα Σαββατοκύριακο το μήνα] δεν αποτελεί μια συμβολική παρέμβαση, αλλά επιδιώκεται οι μαθητές και οι μαθήτριες να μην ασχολούνται με την προετοιμασία μαθημάτων κατά τη διάρκεια αυτού του Σαββατοκύριακου», ωστόσο τρεις παραγράφους παρακάτω επισημαίνεται ότι «η πρωτοβουλία αυτή δεν ισοδυναμεί με εγκατάλειψη της μελέτης ή άλλων δημιουργικών εργασιών, τις οποίες οι μαθητές και οι μαθήτριες δύνανται να υλοποιούν κατ’ οίκον σε ατομική ή και ομαδική βάση, συνδυάζοντας ενίοτε τη διασκέδαση και το συνεργατικό πνεύμα με τη μάθηση».Επομένως, συνοψίζοντας τα παραπάνω, οι μαθητές το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο δεν θα ασχολούνται με την προετοιμασία των μαθημάτων τους αλλά δεν θα εγκαταλείπουν και τη μελέτη τους συνδυάζοντας την όμως με «τη διασκέδαση και το συνεργατικό πνεύμα»!

Προφανώς, όποιος διατηρεί μνήμες από τη μαθητική του ζωή κατανοεί ότι κάθε ανάπαυλα από τη σχολική ρουτίνα, είναι πάντα  ευπρόσδεκτη ως μια ευχάριστη στιγμή, μια ασυνέχεια στο συνεχές των σχολικών απαιτήσεων. Το ερώτημα όμως είναι κατά πόσο είναι δυνατόν τέτοια μέτρα να έχουν το οποιοδήποτε πραγματικό αντίκρισμα όταν παραμένουν αμετάβλητοι όλοι οι παράγοντες που διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία και τον προσανατολισμό του σχολείου. Για παράδειγμα, η εγκύκλιος προϋποθέτει ότι «σε καμία περίπτωση η υλοποίηση της δράσης δεν πρέπει να οδηγήσει σε μετάθεση των κατ’ οίκον εργασιών που συνήθως ανατίθενται το Σαββατοκύριακο στις άλλες μέρες της εβδομάδας». Από τη στιγμή όμως που η ύλη των μαθημάτων είναι συγκεκριμένη και οι διδακτικοί στόχοι αμετάβλητοι, είναι σαφές ότι στην πραγματικότητα, ο παραπάνω στόχος είναι ανέφικτος.

Η παραπάνω δράση εντάσσεται στο συγκεκριμένο σημερινό εκπαιδευτικό πλαίσιο, στο πλαίσιο δηλαδή μιας σύγχρονης εκδοχής του παλιού παραδοσιακούνοησιαρχικού σχολείου, του σχολείου των κατακερματισμένων πληροφοριών και δεξιοτήτων, του σχολείου που είναι αποστεγνωμένο από κάθε λογική ολικής προσέγγισης της γνώσης, διαμόρφωσης ελεύθερης, χειραφετημένης κριτικής συνείδησης, συνεργατικής μάθησης, δημιουργικότητας και χαράς. Η ένταση των σχολικών ανισοτήτων και της σχολικής αποτυχίας, τα οξυμένα φαινόμενα εγκατάλειψης και αδιαφορίας, οι διαγνώσεις για παράλληλη στήριξη που πολλαπλασιάζονται, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα για μαθητές του δημοτικού που γνωρίζουν νέα άνθηση, οι πωλήσεις σχολικών βοηθημάτων για το δημοτικό που απογειώθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια με την εισαγωγή των νέων σχολικών βιβλίων, η σύνθλιψη του παιδικού χρόνου στον κυκεώνα των φροντιστηρίων ξένων γλωσσών, των ιδιαίτερων, των κατ’ οίκον εργασιών, των ποικίλων εξωσχολικών δραστηριοτήτων, συνθέτουν μια πραγματικότητα που καθιστά ανέφικτο το διακηρυγμένο σκοπό του προγράμματος «να υποστηρίξει ουσιαστικά τον μειωμένο χρόνο δημιουργικής επαφής και επικοινωνίας γονέων – παιδιών». Οι βαθύτερες αιτίες για όλα τα παραπάνω, είναι βέβαια συνδυαστικά κοινωνικές και εκπαιδευτικές. Ας περιοριστούμε σε αυτό το σημείωμα στις εκπαιδευτικές αιτίες, που εμπίπτουν και στην άμεση πολιτική ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας. Η έγκριση και για την επόμενη χρονιά (Φ.31/205016/Δ1/24-11-2017), του σχολικού βιβλίου μαθηματικών της Β΄ Δημοτικού – ενός βιβλίου που μαζί με αυτά της Δ΄ και της Ε΄ αποτελούν τον εφιάλτη δασκάλων, γονιών και μαθητών εδώ και δέκα συναπτά έτη – προδίδει το προφανές. Η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει απρόσκοπτα και χωρίς καμία απολύτως διαφοροποίηση την εκπαιδευτική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων στο επίπεδο των αναλυτικών προγραμμάτων, σχολικών βιβλίων και διδακτικής ύλης.

Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η διαπίστωση ισχύει ακόμα και για το σχολικό βιβλίο ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, ένα άκρως συντηρητικό εγχειρίδιο, με αρκετά μεθοδολογικά προβλήματα. Απομένει μόνο να δούμε εάν θα επανεγκριθεί για την επόμενη σχολική χρονιά το εγχειρίδιο μαθηματικών της Ε΄ Δημοτικού.

Συμπέρασμα:

Ο προσανατολισμός και το περιεχόμενο του σχολείου και οι δομικές αντιφάσεις που το διαπερνούν, υπονομεύουν κάθε αποσπασματική δράση, οδηγώντας ενίοτε σε τραγελαφικές καταστάσεις. Μια ουσιαστική παρέμβαση προϋποθέτει νέα αναλυτικά προγράμματα, δραστική μείωση της ύλης, αλλαγή στη φιλοσοφία και τη φυσιογνωμία του σχολείου και συνακόλουθα, νέα σχολικά εγχειρίδια. Τίποτε από τα παραπάνω όμως δεν έχει πράξει ούτε έχει δρομολογήσει εδώ και τρία συναπτά έτη η κυβέρνηση. Οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί οφείλουν, σε αυτό το δυσμενές κοινωνικό και σχολικό περιβάλλον, να αμφισβητήσουν και θεωρητικά αλλά και έμπρακτα τις βασικές κατευθύνσεις της εκπαιδευτικής πολιτικής και της κυρίαρχης παιδαγωγικής.

The post Η ΤΣΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ – ΤΑ ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Education.Greece will further modernize its education system at all levels to substantially improve educational outcomes while safeguarding equity. The authorities will address the recommendations of the new OECD Report for the Greek educational system through a concrete action plan by May 2018; a preliminary report was published by the OECD in July 2017, a draft report to be completed by January 2018 and the final report by April 2018. 

Εκπαίδευση. H Ελλάδα θα εκσυγχρονίσει περαιτέρω το εκπαιδευτικό της σύστημα σε όλα τα επίπεδα για να βελτιώσει σημαντικά τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την ισότητα. Οι αρχές θα  προσαρμοστούν στις συστάσεις της νέας έκθεσηςτου ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μέσα από ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης μέχρι τον Μάιο του 2018·η προκαταρκτική έκθεση δόθηκε στη δημοσιότητα από τον ΟΟΣΑ τον Ιούλιο του 2017, τοπρόχειρο σχέδιο έκθεσης πρόκειται να ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιανουάριο του 2018 και η τελική έκθεση μέχρι τον Απρίλιο του 2018.

In agreement with the institutions, the authorities will, by March 2018 (key deliverable): (i) adopt legislative measures on future appointments and evaluation of head teachers and senior ministry of education staff to ensure a depoliticised, transparent and meritocratic  process including the involvement of ASEP in relevant committees and upgrade their role within the school units and specifying their career prospects (ii) pass a law on upgrading the bodies responsible for evaluations and (iii) pass a law on the evaluation of senior education staff, school self-evaluation and rational use of resources. By May 2018 they will adopt a strategy on initial and continuous teacher training in pre-primary, primary and secondary education; the authorities will agree with the institutions the fiscal aspects of changes in the organisation of secondary and higher education and will safeguard the revenues of HEI coming from overheads, fees for graduate education, services to third parties and exploitation of University property.

Σε συμφωνία με τους θεσμούς, οι αρχές πρόκειται, μέχρι τον Μάρτιο του 2018 (κύριο παραδοτέο): (i) να θεσπίσουν  νομοθετικά μέτρα σχετικά με τους μελλοντικούς διορισμούς και την αξιολόγηση των διευθυντών και τα ανώτερα στελέχη του υπουργείου παιδείας ώστε να διασφαλίσουν μια αποπολιτικοποιημένη, διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία συμπεριαλαμβανομένης της συμμετοχής του ΑΣΕΠ σε σχετικές επιτροπές και να αναβαθμίσει το ρόλο τους εντός των σχολικών μονάδων και να καθορίσουν τις προοπτικές της σταδιοδρομίας τους. (ii) να περάσουν  ένα νόμο σχετικά με την αναβάθμιση των αρμόδιων οργάνων για τις αξιολογήσεις και (iii) να περάσουν  ένα νόμο σχετικά με την αξιολόγηση των ανώτερων στελεχών της εκπαίδευσης, την αυτοαξιολόγηση του σχολείου και την ορθολογική χρήση των πόρων. Μέχρι τον Μάιο του 2018 θα υιοθετήσουν μια στρατηγική για την αρχική και την διαρκή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στην προσχολική, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση· οι αρχές θα συμφωνήσουν με τους θεσμούς τα δημοσιονομικά ζητήματα των αλλαγών στην οργάνωση της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και θα διασφαλίσουν τα έσοδα των ΑΕΙ που προέρχονται από τα γενικά έξοδα, τις αμοιβές για τη μεταπτυχιακή εκπαίδευση, τις υπηρεσίες προς τρίτους και την αξιοποίηση της περιουσίας του Πανεπιστημίου.

The authorities have taken steps towards converging with OECD best practices regarding the number of teaching hours per staff member, and the ratios of students per class and pupils per teacher. As a next step, and as a prior action, the authorities will adopt legislation on i) the obligatory presence of teachers in schools to 30 hours per week; ii) the criteria and the timeline for the merging of school units starting in the school year 2018-2019 and iii) the exclusion of the lunch hour from the teaching hours of teachers. The authorities together with the OECD will review all relevant indicators including latest data by April 2018.

Οι αρχές έχουν κάνει βήματα προς τη σύγκλιση με τις βέλτιστες πρακτικές του ΟΟΣΑ σε ότι αφορά τον αριθμό διδακτικών ωρών ανά μέλος του προσωπικού [εκπαιδευτικό], καθώς και στις αναλογίες των μαθητών ανά τάξη και μαθητών ανά εκπαιδευτικό. Ως επόμενο βήμα, και ως προκαταρκτική δράση, οι αρχές θα νομοθετήσουν (i) την υποχρεωτική παρουσία των εκπαιδευτικών στα σχολεία έως 30 ώρες την εβδομάδα· (ii) τα κριτήρια και το χρονοδιάγραμμα για τη συγχώνευση των σχολικών μονάδων, ξεκινώντας από το σχολικό έτος 2018-2019 και (iii) την εξαίρεση της μεσημεριανής ώρας σίτισης από τις διδακτικές ώρες [διδακτικό ωράριο] των εκπαιδευτικών . Οι αρχές μαζί με τον ΟΟΣΑ θα επανεξετάσουν όλους σχετικούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων στοιχείων μέχρι τον Απρίλιο του 2018.

The framework for dismissals legislated in the Private Education Act Art. 56 of Law 4472/2017 will be assessed by March 2018 and if required the necessary amendments will be agreed with the institutions and legislated by April 2018 and put into effect for the school year 2018-19.

Το πλαίσιο των απολύσεων στην ιδιωτική εκπαίδευση που νομοθετήθηκε με το άρθρο 56 του Νόμου 4472/2017 θα αξιολογηθεί μέχρι τον Μάρτιο του 2018 και, εφόσον απαιτείται, θα συμφωνηθούν οι απαραίτητες τροποποιήσεις με τους θεσμούς και θα νομοθετηθούν μέχρι τον Απρίλιο του 2018 και θα τεθούν σε ισχύ από το σχολικό έτος 2018-19.

The post ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ 3η Αξιολόγηση προγράμματος ESM 3 Δεκεμβρίου 2017-12-18 σελ. 27 first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η εκπαίδευση προκαλείται από μια  πρωτόγνωρη, μεταπολεμικά, επιθετική νεοφιλελεύθερη κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους. Όταν καταργείται το κράτος πρόνοιας έχουμε έναν ακήρυκτο κοινωνικό «πόλεμο». Ο «αρπακτικός καπιταλισμός» έχει «βάλει στο μάτι» και την εκπαίδευση. Όσοι εργαζόμαστε σ’αυτήν καλούμαστε να την υπερασπιστούμε με βάση  τα θεμελιωμένα κοινωνικά μας οράματα.

Σήμερα στο δημόσιο ελληνικό σχολείο, έχει αυξηθεί ο αριθμός των μαθητών, από μη προνομιούχα κοινωνικά στρώματα ή από οικογένειες-θύματα της «νέας φτώχειας» και της ανεργίας, με σοβαρά προβλήματα  ασιτίας και στερήσεων, τόσο που τα φέρνει αντιμέτωπα με το φάσμα της σχολικής  υποεπίδοσης, της σχολικής αποτυχίας, της διαρροής και της εγκατάλειψης. Έτσι, οι πληθυσμιακές ομάδες μαθητών που έχουν ανάγκη από πρόσθετη ειδική υλική, κοινωνική, συμβουλευτική και εκπαιδευτική υποστήριξη έχουν αυξηθεί σημαντικά.  Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι δεν έχει προτεραιότητα η «ετερότητα» όσο  ο «κοινός παρονομαστής» των κοινωνικών και εκπαιδευτικών αναγκών των παιδιών που πλήττονται  στη δίνη της κρίσης.

Θα πρέπει μάλλον να ξανασκεφτούμε τους τρόπους με τους οποίους «απορούμε αμήχανοι, δειλοί, μοιραίοι και  άβουλοι αντάμα», μπροστά στα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας, σε μια παρατεταμένη διάρκεια. Θα πρέπει να βρούμε τον χρόνο και τον τρόπο για να αποδεσμευτούμε από αυτά τα δεσμά. Έχουμε, για πολλά χρόνια, εκτεθεί στις διεργασίες του ευρωπαϊκού και υπερεθνικού νεοφιλελεύθερου εργαστηρίου του άκρατου ανταγωνισμού, της εξατομίκευσης, του ατομικισμού, της απόσυρσης και της παραίτησης, της εκμετάλλευσης, της απλήρωτης εργασίας, της ανεργίας, της ευέλικτης/επισφαλούς  εργασίας, της φτώχειας, της υποβάθμισης των πολίτικών υγείας και  στέγασης, της λιτότητας, του χρέους/των χρεών, των ενοχών, της κατανάλωσης,  της υποταγής, της υπακοής, της ανείπωτης βίας, της καταστολής, της ποινικοποίησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της ιδιώτευσης, της εμπορευματοποίησης .                                                               

Δεν είναι πως καλούμαστε να υπερασπιστούμε το υπαρκτό δημόσιο σχολείο που βιώνουμε, αν και αυτό είναι το σχολείο που έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε με τους  αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος. Είναι που υπερασπιζόμαστε το αξιακό πρόταγμα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, ενάντια στα κελεύσματα της παραπέρα νεοφιλελεύθερης ιδιωτικοποίησης, με το πρόσχημα του αναποτελεσματικού και ατελέσφορου δημόσιου σχολείου. Είναι που αντιστεκόμαστε στη νεοφιλελεύθερη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ για αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών και τις συνθήκες εργασίες που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στις συνθήκες μάθησης των μαθητών. Οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών και οι συνθήκες και όροι εργασίας δεν είναι μόνο συντεχνιακά αιτήματα και θέματα που αφορούν στους εκπαιδευτικούς ως εργαζόμενους. Σε συνδυασμό με αυτό, αυτά συνιστούν τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις για να επιτευχθεί ουσιαστική παιδαγωγική συνάντηση δασκάλου- μαθητή. Με νομάδες εκπαιδευτικούς, ωρομίσθιους και διαθέσιμους καταργείται και αναιρείται η παιδαγωγική σχέση. Οι δάσκαλοι μόνο σε καθεστώς σταθερών εργασιακών  σχέσεων μπορούν να εμψυχώνουν,να συμβουλεύουν, να διδάσκουν και να παιδαγωγούν

Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν ασφαλώς να αλλάξουν τον κόσμο, κυρίως όχι από μόνοι τους, μπορούν όμως να συμβάλουν ώστε να μη διολισθήσουν οι κοινωνίες  από τον λήθαργο στο πολιτικό κώμα. Ερχόμενοι σε ρήξη με τη συνένοχη και εξαγορασμένη ευπείθεια των ιδεολόγων της εξουσίας, χρειάζεται να ξαναβρούν το μονοπάτι της διαύγειας και της τόλμης, το οποίο έχουν τιμήσει οι σπουδαιότεροι προκάτοχοί τους: να αφοσιωθούν στον μόχθο της ελπίδας και να επικαλεστούν τη χειραφετητική βούληση» , για αγώνες, ρήξη κι ανατροπή.

 Τρεις έννοιες   «ΜΝΗΜΟΝΙΑ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΗΓΕΜΟΝΙΑ» και ο τρόπος που συναρτώνται.

 Οι επιταγές των ΟΟΣΑ- ΕΕ-ΔΝΤ σήμερα δεν μπορούν παρά  να  σχετίζεται άμεσα με την  κοινωνική , πολιτική  και ιδεολογική συγκρότηση του ιστορικού πλαισίου.

  Η  εκπαίδευση  δεν αποτελεί ένα σταθερό εγχείρημα  που κυριαρχείται  από συναίνεση . Χαρακτηρίζεται από πολιτικές ,πολιτισμικές και οικονομικές διαμάχες .

 Οι διαμάχες αυτές  βρίσκονται σε συνεχή κίνηση , η καθεμιά επιδρά στις  άλλες  και όλες απορρέουν από δομικούς  ανταγωνισμούς  συμβιβασμούς και αγώνες» .

Η ηγεμονία  συνδέεται με το κράτος και τους υπερκρατικούς θεσμούς .Δεν είναι ένα τετελεσμένο κοινωνικό γεγονός  αλλά μια διαδικασία με την οποία  οι κυρίαρχες  κοινωνικές τάξεις και ομάδες κατορθώνουν να κερδίζουν την ενεργητική συναίνεση εκείνων τους οποίους εξουσιάζουν. 

Η εκπαίδευση , λοιπόν ως μέρος του κράτους , πρέπει να θεωρηθεί  σημαντικό στοιχείο για τη δημιουργία αυτής της συναίνεσης.  (Gramsi)

Η συναίνεση αυτή αποτελεί το διακύβευμα του  δικού μας αγώνα .

Στην πορεία αυτού του αγώνα όμως, πέρα  την διατύπωση μιας ουσιαστικής κριτικής γλώσσας, διαμορφώνεται ολοένα και πιο επιτακτικά  η ανάγκη συγκρότησης του δικού  μας εφικτου προτάγματος  (μιας γλώσσας της  δυνατότητας) γιατί μόνο τότε θα μπορούσε να  διαμορφωθεί  ένα πολιτικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα  γύρω από το οποίο θα μπορούσαμε  να στοιχηθούμε .

Αν και τα  σχολεία δεν θ΄αλλάξουν  την κοινωνία ,  μπορούμε να δημιουργήσουμε μέσα σ’αυτά  θύλακες αντίστασης που παρέχουν παιδαγωγικά  πρότυπα για νέες  μορφές μάθησης  και κοινωνικών σχέσεων – μορφές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άλλες σφαίρες πιο άμεσα εμπλεκόμενες  στον αγώνα για μια νέα ηθική και μια ποιοτικά καλύτερη  ζωή για όλους .

Θα μπορούσε δυστυχώς να διαπιστωθεί εδώ ότι οι «ελεύθεροι χώροι» που όλα αυτά ανθίζουν φαίνεται να έχουν παραπέρα συρρικνωθεί, στα πλαίσια των ιστορικών συνθηκών που ζούμε .

(Ενας από τους κεντρικούς στόχους  των νόμων που ήρθαν ή αναμένονται στο άμεσο μέλλον είναι να πλήξουν δραστικά, περιστέλλοντας,  συρρικνώνοντας και χειραγωγώντας την παιδαγωγική και διδακτική αυτονομία των εκπαιδευτικών, μέσω της διευρυνόμενης τυποποίησης και ομοιομορφίας των διδακτικών τους πρακτικών, μέσω των αλλεπάλληλων διαδικασιών αξιολόγησης και απόδοσης λόγου αλλά και του πολύπλευρου πολιτικοϊδεολογικού ελέγχου της διδακτικής πράξης από το κράτος και τους μηχανισμούς της αγοράς.)

Ο αγώνας ενάντια στο νέο πλαίσιο που διαρυθμείται  συναρθρώνεται με τον αγώνα ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, της Τρόικας , της Ευρωπαϊκής Ενωσης του ΔΝΤ και των συγκυβερνήσεων  που την υλοποιούν .

Η κατάσταση δεν θ’ αλλαξει παρά με σκληρό αγώνα και μέσα από ένα πραγματικό  κοινωνικό πόλεμο .

«Το κράτος αποτελεί μια οντότητα , διαχωρισμένη από τη συλλογικότητα και θεσμοθετημένη κατά τέτοιο τρόπο , ώστε να διασφαλίζει τη μονιμότητα αυτού του διαχωρισμού»  Κ.Καστοριάδης.

Αυτή τη συλλογικότητα πρέπει να χτίσουμε μέσα από το σχολείο που οραματιζόμαστε.

Αυτή τη συλλογικότητα πρέπει να κατακτήσουμε πέρα από όλα τα εμπόδια στους κοινωνικούς μας αγώνες.

[*] Ο Χρήστος Κανδηλώρος ήταν εκλεγμένος αντιπρόσωπος στην 86 Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε. από τον Σύλλογο  «Αλέξανδρο Δελμούζο». Το κείμενο που δημοσιεύουμε είναι η ομιλία του, που δεν πρόλαβε, λόγω των ειδικών συνθηκών, να ειπωθεί στην 86η Γ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

[1] Περιέχονται επιλεγμένα αποσπάσματα από  τη συμβολή του Γιωργου Μαυρογιώργου στο αφιέρωμα του ηλεκτρονικού περιοδικού Eκπαιδευτική Λέσχη «25 χρόνια αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση»

The post Ας εκπυρσοκροτήσουν οι σιωπές μας. (Γ.Δάλλας) Ή το σχολείο που οραματιζόμαστε και η διαμόρφωση της αυτόνομης συλλογικότητάς μας[1] first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.