Η Εκπαιδευτική Λέσχη βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να αναδημοσιεύσει μια εξαιρετική και πρωτότυπη ψηφιακή έκδοση-έρευνα της Ομάδας Πειραματόζωων Εκπαιδευτικών με θέμα “Τι συμβαίνει στην εκπαίδευση; Σοβάδες, διώξεις, λουκέτα”. Αποτελεί πολύτιμη συμβολή στις μάχες που δίνει το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές.

Ακολουθεί η εισαγωγή της Ομάδας για την έκδοση:

Η εκπαίδευση βρίσκεται σε αναβρασμό.

Κάθε μέρα διαβάζουμε πολλές και διάφορες ειδήσεις στις εκπαιδευτικές ιστοσελίδες και στα κοινωνικά δίκτυα. Ειδήσεις για νέες εγκυκλίους και ΦΕΚ, ειδήσεις για ανακοινώσεις σωματείων και κινητοποιήσεις, ειδήσεις για ταβάνια που πέφτουν στα σχολεία, ειδήσεις για συγχωνεύσεις τμημάτων και κλείσιμο σχολικών μονάδων, ειδήσεις που αφορούν την απεργία αποχή, ειδήσεις για τις απειλές του υπουργείου σε εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στην απεργία αποχή, ειδήσεις για νέες “μεταρρυθμίσεις” στην εκπαίδευση και η λίστα συνεχίζεται.

Κάποιες ειδήσεις μας τραβούν το ενδιαφέρον, άλλες μας σοκάρουν, άλλες τις προσπερνάμε ενδεχομένως ελαφρά τη καρδία, άλλες εντυπώνονται έντονα στη μνήμη μας και εν τέλει η αλήθεια είναι πως το εκπαιδευτικό ημερολόγιο είναι τόσο πλούσιο σε γεγονότα που δυστυχώς κάποιες ειδήσεις μοιραία τις ξεχνάμε.

Τι θα λέγατε όμως αν συγκεντρώνονταν όλες οι εκπαιδευτικές ειδήσεις σε έναν περιεκτικό τόμο και τις διαβάζαμε ενώ ξεδιπλώνονταν με τη σειρά μπαίνοντας σε μια προοπτική;

Η ερώτηση δεν είναι ρητορική.

Η Ομάδα Πειραματόζωων Εκπαιδευτικών δημιούργησε αυτόν τον τόμο. Ένα παρατηρητήριο της εκπαίδευσης, μια αποδελτίωση των γεγονότων που αφορούν το ημερολογιακό έτος 2024. Μόνο για τα γεγονότα που συνέβησαν Ιανουάριο με Δεκέμβριο του 2024 χρειάστηκαν 200+ σελίδες.

Τα τελευταία χρόνια οι εξελίξεις στην εκπαίδευση τρέχουν ιλιγγιωδώς και σίγουρα όχι προς μια θετική κατεύθυνση. Το παρατηρητήριο που στήσαμε θα βοηθήσει τον κόσμο που δεν εργάζεται στην εκπαίδευση να διεισδύσει στην πραγματικότητά μας, να κατανοήσει τους προβληματισμούς μας και να στηρίξει τις αντιστάσεις μας.Και ευελπιστούμε να υπενθυμίσει σε όλες και όλους μας που στελεχώνουμε τα δημόσια σχολεία, τους λόγους για τους οποίους οφείλουμε να πρωτοστατήσουμε στον αγώνα ενάντια στη διάλυση τους.

Μπορείτε να κάνετε κλικ στο σύνδεσμο για να ξεφυλλίσετε το βιβλίο με μορφή flipbook εδώ:

https://heyzine.com/flip-book/8eee0f2905.html

Ή να κάνετε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να κατεβάσετε το βιβλίο σε pdf:

The post Τι συμβαίνει στην εκπαίδευση; first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Τι συμβαίνει στην εκπαίδευση; εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Ομολογώ ότι δεν είχα καμία αυταπάτη, κρίνοντας από το κεντρικό πρόσωπο που ανέλαβε το εγχείρημα και τη μεθοδολογία που επέλεξε με τις ευλογίες του ΔΣ της ΔΟΕ, γι’ αυτό και αρνήθηκα σταθερά να έχω την παραμικρή συμβολή στην συγγραφή της ιστορίας της ΔΟΕ, αρνούμενος επίσης να δώσω έστω και ένα τεκμήριο από το αρχείο μου. Ομολογώ επίσης, ότι δεν περίμενα την παραποίηση της ιστορίας του εκπαιδευτικού κινήματος και της μεγαλύτερης Ομοσπονδίας της χώρας σε τέτοιο βαθμό.

Δύο μόνο παραδείγματα για τον τρίτο τόμο (περίοδος από το 1974 έως το 2000) :

Α) Καμία απολύτως αναφορά δεν γίνεται στο κίνημα των εξεταστικών του 1998, ένα από τα πιο πρωτότυπα, μαζικά, μαχητικά και συγκρουσιακά εκπαιδευτικά κινήματα με μαζική συμμετοχή φοιτητών, νεολαίων και εργατικών σωματείων σε όλη τη χώρα. Με δεκάδες εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους και φοιτητές τραυματίες ή συλληφθέντες, έναν παρά λίγο νεκρό φοιτητή, έναν διαδηλωτή που πυροβολήθηκε από την αστυνομία σε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Ένα κίνημα στο οποίο οφείλεται το γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί διορίστηκαν με την επετηρίδα και μετά το 1998, ότι ακόμα και σήμερα, 25 χρόνια μετά, η προϋπηρεσία υφίσταται, έστω και σε αυτό το απαράδεκτο σύστημα διορισμών που λέγεται προσοντολόγιο. Σιωπή λοιπόν, κι αυτό παρά το ότι η βασική πηγή των συντακτών του τόμου είναι το Διδασκαλικό Βήμα το οποίο με πρωτοσέλιδά του αναφέρεται στις κινητοποιήσεις και τις απεργίες του Ιουνίου του 1998.

Β) Στην τελευταία σελίδα του τόμου, όπως μπορείτε να δείτε επάνω στη σχετική εικόνα, καταγράφεται το ΔΣ της ΔΟΕ του 1999, όπου για πρώτη φορά εκλέχτηκε έδρα από τις Παρεμβάσεις, τις οποίες είχα την τιμή να εκπροσωπήσω στην Ομοσπονδία. Καταγράφεται λοιπόν το όνομά μου, δίπλα όμως υπάρχει ένα άβολο κενό. Κάπου εδώ είναι που έχει την ευκαιρία να μάθει κανείς για τις σιωπές της ιστορίας και τον ρόλο τους. Πως εκλέχτηκε αυτός ο κύριος στο ΔΣ της ΔΟΕ; Από ποια παράταξη; Φαντάζομαι ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να το μάθουν οπότε επέλεξαν να αφήσουν το κουτάκι κενό. Ακόμα καλύτερα αφού ο κύριος αυτός δεν εκπροσωπούσε την ΠΑΣΚ. Τυχερός ήμουν όμως, καθώς ένας άλλος καλός συνάδελφος κρίθηκε ακόμα πιο αυστηρά από τους «ιστορικούς του κλάδου». Ένας πιο προσεκτικός παρατηρητής, θα διαπιστώσει ότι η σύνθεση του συγκεκριμένου ΔΣ είναι δεκαμελής, ενώ το ΔΣ της ΔΟΕ έχει 11 μέλη. Ποιος λείπει; Ο Θανάσης Γκεσούλης, εκπρόσωπος τότε της ΔΕΕ (σημερινή ΑΣΕ) και οργανωτικός γραμματέας της ΔΟΕ! Επίσης, στον αντίστοιχο πίνακα του 1997, αναφέρεται ως μέλος ο Θανάσης Γκεσούλης, χωρίς όμως να αναφέρεται ούτε εδώ η παράταξη που εκπροσωπεί, δηλαδή η ΔΕΕ. Μία ακόμα «αβλεψία», μια ακόμα σιωπή της ιστορίας πολύ βολική για κάποιους.

Το μακρινό 1966,  η μπροσούρα «Για την αθλιότητα των φοιτητικών κύκλων» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από φοιτητές του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου και της Καταστασιακής Διεθνούς. Ήταν βασικό κείμενο για τους Γάλλους και τους Γερμανούς φοιτητές που εξεγέρθηκαν στα 1968. Οι υπεύθυνοι της έκδοσης δεν αρνήθηκαν ποτέ την κατηγορία περί υπεξαίρεσης του ταμείου της Φοιτητικής Ένωσης του Στρασβούργου. Αντίθετα, παραδέχτηκαν ανοικτά ότι χρέωσαν στην Ένωση 5000 φράγκα για το τύπωμα και τη διανομή 10000 αντίτυπων της μπροσούρας. Η ΠΑΣΚ, με τη συναίνεση και συνενοχή του ΔΣ της ΔΟΕ, χρεώνει την Ομοσπονδία με ένα αξιοσέβαστο ποσό για να εκδοθεί ο τρίτος τόμος της ιστορίας της ΔΟΕ, με επιστημονικό υπεύθυνο τον κύριο Μπουζάκη. Έναν τόμο, που δικαιώνει επιτέλους την ΠΑΣΚ, αφού γύρω από αυτήν περιστρέφεται η αφήγηση. Δεν υπάρχουν άλλες δυνάμεις, συλλογικότητες, αντιπαραθέσεις, παρά μόνο ως κομπάρσοι. Δεν μας εξηγεί ο κύριος Μπουζάκης πως ερμηνεύει την απώλεια της αυτοδυναμίας της ΠΑΣΚ το 1999. Δεν αναφέρεται ούτε μία φορά σε ολόκληρο τον τόμο η λέξη «Παρεμβάσεις». Είναι κακό να γραφτεί η ιστορία της ΠΑΣΚ; Όχι βέβαια. Άλλωστε γράφτηκε ήδη, έντιμα και καθαρά, πάλι με επιστημονικό υπεύθυνο τον κύριο Μπουζάκη (σύμπτωση να υποθέσω) κι εκεί κληθήκαμε και καταθέσαμε την άποψή μας έχοντας πλήρη επίγνωση ότι γράφουμε σε έναν τόμο που αφορά στην ιστορία της ΠΑΣΚ. Έντιμες εξηγήσεις. Η διαφορά είναι ότι το 1966, οι κατηγορούμενοι ανέλαβαν τις ευθύνες τους. Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Καμία πιθανότητα δεν υπάρχει οι συνάδελφοι της ΔΗΣΥ ή ο ακαδημαϊκός τους συνεργάτης να αποδεχτούν αντίστοιχες κατηγορίες του πρωτοφανούς καπελώματος (εδώ δεν πρόκειται για υπεξαίρεση, θέλουμε να είμαστε ακριβείς) ενός σοβαρού εγχειρήματος της ΔΟΕ. Ας είναι. Ο πόλεμος της μνήμης είναι σκληρός και όσοι αποδείχτηκαν απρόσεκτοι, τώρα πληρώνουν το τίμημα.

Λογικό και αναμενόμενο. Όπως λέει μια παροιμία της Αφρικής: Μέχρι τα λιοντάρια να αποκτήσουν τους δικούς τους ιστορικούς, οι ιστορίες κυνηγιού θα συνεχίσουν να δοξάζουν τον κυνηγό.

Αρκούμαστε για την ώρα σε αυτό το μικρό σχόλιο. Θα επανέλθουμε όμως.

The post Πράσινος, βαθύς πράσινος: ο τρίτος τόμος της ιστορίας της ΔΟΕ first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Πράσινος, βαθύς πράσινος: ο τρίτος τόμος της ιστορίας της ΔΟΕ εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Συνήθως, η ιστορική έρευνα, αλλά και το ενδιαφέρον των αναγνωστών για τη συγκεκριμένη περίοδο, στρέφεται στα πολεμικά γεγονότα, τη συγκρότηση της αντίστασης, το διεθνές ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε και τις οργανωτικές μορφές που συγκρότησαν το αντίπαλο δέος στον κατακτητή, παραμελώντας τις βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Με αυτή την έννοια, το βιβλίο του Πέτρου Φύτρου αναλαμβάνει να αναμετρηθεί με ένα κενό της ιστοριογραφίας της δεκαετίας του 1940. Κρίσιμο εγχείρημα που εντάσσεται σε ένα ευρύτερο τοπίο ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης γύρω από την πυκνή σε γεγονότα και κοινωνικές/πολιτικές εξελίξεις δεκαετία του 1940. Για παράδειγμα, όπως αναφέρει στον περιεκτικό και εξαιρετικά πυκνό πρόλογό του ο Προκόπης Παπαστράτης, σήμερα, η γερμανική παρέμβαση είναι ιδιαίτερα συστηματική στο πεδίο της ιδεολογίας και της διαμόρφωσης της ιστορικής μνήμης της ελληνικής κοινωνίας για τη συγκεκριμένη περίοδο με τη συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας αλλά και μερίδας ακαδημαϊκών.

Γραμμένη από έναν ενεργό εκπαιδευτικό της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και βασισμένη στην επεξεργασία ενός μεγάλου όγκου ιστορικού υλικού, η συγκεκριμένη μελέτη επιχειρεί να εξετάσει πώς λειτούργησε το ελληνικό κράτος εντός των ορίων που έθεσαν οι κατοχικές δυνάμεις και ειδικότερα την πρώτη κατοχική περίοδο, από τον Απρίλιο του 1941 έως τον Δεκέμβριο του 1942. Η περίοδος αυτή ταυτίζεται με την πρώτη κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου και έχει ως κοινό παρανομαστή τη συνέχεια της λειτουργίας του κράτους σε συνθήκες Κατοχής, όταν η Γερμανία ήταν ακόμα αήττητη και βασικός στόχος μεγάλου μέρους του αστικού πολιτικού κόσμου, των αξιωματικών του στρατού αλλά και της αστικής τάξης ήταν η αναζήτηση της νέας θέσης της Ελλάδας εντός της κατεχόμενης από τον Άξονα Ευρώπης. Όπως εύστοχα επισημαίνει ο Πέτρος Φύτρος, η επόμενη περίοδος, με την κυβέρνηση Ράλλη στο τιμόνι του δωσιλογικού κράτους, χαρακτηρίζεται από μια διαφορετική προτεραιότητα της αστικής τάξης, δηλαδή, την αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού, αφού ο πόλεμος πλέον είχε κριθεί και το εαμικό κίνημα ισχυροποιούνταν επικίνδυνα.

Ελληνική Πολιτεία ήταν το όνομα που δόθηκε στο ελληνικό κράτος, στο οποίο ωστόσο δεν ανήκαν τα νησιά του Ιονίου, οι Κυκλάδες και οι Σποράδες που ενσωματώθηκαν στην Ιταλία και τα εδάφη ανατολικά του Στρυμόνα που ενσωματώθηκαν στη Βουλγαρία. Ένα κράτος με όλες τις δεσμεύσεις της Κατοχής και την επιβολή της πολιτικής των Γερμανών στην οικονομία και την παραγωγή, χωρίς στρατό, με αστυνομία ολοένα και περισσότερο διαβρωμένη από το ΕΑΜ, με σημαντικά περιορισμένη εδαφική επικράτεια, που συρρικνώθηκε περισσότερο μετά το 1943 λόγω της δράσης της αντίστασης. Η συνέχεια της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού, οι τομές αλλά και οι συνέχειες με το μεταξικό καθεστώς, οι 2.000 νόμοι που θεσπίστηκαν σε αυτό το διάστημα, αναλύονται διεξοδικά από τον συγγραφέα.

Έχει ένα ενδιαφέρον να κατανοήσουμε τη στάση του αστικού πολιτικού κόσμου και την τακτική που ακολούθησε σε όλη τη διάρκεια της κατοχής. Από τη μία πλευρά, ο βασιλιάς αρνήθηκε τις προτάσεις των Βρετανών να σχηματίσει κυβέρνηση από όλα τα αστικά κόμματα μετά τον θάνατο του Μεταξά, από την άλλη, η μεγάλη πλειοψηφία του αστικού πολιτικού προσωπικού απέφυγε να ακολουθήσει την εξόριστη κυβέρνηση Τσουδερού, απηύθυνε αυστηρότατες προειδοποιήσεις στις συναντήσεις που είχε με το ΕΑΜ να μην τολμήσουν να συγκροτήσουν αντιστασιακές οργανώσεις και επιπλέον, συμμετείχε μέσω των επιφανέστερων εκπροσώπων του (Θεόδωρος Πάγκαλος, Γεώργιος Παπανδρέου, Στυλιανός Γονατάς, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Περικλής Ράλλης κ.α.) σε συνάντηση με τον πρωθυπουργό της δωσιλογικής κυβέρνησης Τσολάκογλου αναγνωρίζοντας την ανάγκη κυβέρνησης «εθνικής ανάγκης», λίγες μόλις ημέρες μετά την ομιλία του για τον νέο ρόλο της Ελλάδας στη Νέα Πανευρώπη του Άξονα και την προσαρμογή της στο εθνικοσοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα. Όπως σχολιάζει ο Παπαστράτης στον πρόλογο «αυτό που παρουσιάστηκε αρχικά ως προσπάθεια να διασωθεί ότι ήταν δυνατόν, εξελίχθηκε πολύ γρήγορα σε στυγνή αιματηρή συνεργασία με στόχο τη φυσική εξόντωση των πολιτικά αντιφρονούντων». Το στίγμα της συνεργασίας το απέφυγε βεβαίως, επιμελώς, ο παλαιός αστικός πολιτικός κόσμος, ο οποίος με τον πρωτοφανή καιροσκοπισμό του, σε όλο το διάστημα της κατοχής απέμεινε να καιροφυλακτεί στο περιθώριο, έτσι ώστε, την κατάλληλη στιγμή, με τη βοήθεια του βρετανικού παράγοντα, παρ’ όλη την πολιτική του απαξίωση και την πρωτοφανή του αδράνεια, να βγει στο κεντρικό προσκήνιο και να αναλάβει τη συνέχεια του κράτους παραγκωνίζοντας τους πρωταγωνιστές της αντίστασης.

Το βιβλίο δεν ακολουθεί μια χρονική σειρά αλλά μια θεματική ανάλυση των κεντρικών ζητημάτων της περιόδου: ο κρατικός μηχανισμός και η ανασυγκρότησή του, η επισιτιστική κρίση και ο λιμός του 1941-42, η πολιτική συγκέντρωσης της παραγωγής και η λεηλασία της ελληνικής οικονομίας από τις κατοχικές δυνάμεις, η μαύρη αγορά και η ανασύσταση του κοινωνικού σχηματισμού με τον πλουτισμό των μεγαλομαυραγοριτών και τη βίαιη φτωχοποίηση ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, ο αποτυχημένος πόλεμος της κυβέρνησης ενάντια στη μαύρη αγορά με βασικό χαρακτηριστικό την ταξική μεροληψία προς όφελος των βιομήχανων και των μεγαλεμπόρων, η κοινωνική πρόνοια και η εργατική πολιτική αναλύονται διεισδυτικά και διεξοδικά, με βασικό εργαλείο τον ταξικό ανταγωνισμό και μια ευρύτερη ματιά που συνδέει το μερικό με το κοινωνικό/πολιτικό και διεθνές περιβάλλον στο οποίο εντάσσεται.

Έτσι, έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε μέσα από την οικονομική και κοινωνική ανάλυση του Φύτρου τις συνθήκες και τις υπόγειες διαδρομές μέσα από τις οποίες συγκροτήθηκε στο συγκεκριμένο διάστημα η αντίσταση, απαντώντας στις υλικές ανάγκες και τα ταξικά συμφέροντα των υποτελών τάξεων, γιατί είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνει συνειδήσεις και όχι το αντίστροφο (και βεβαίως κομβικός ο ρόλος του πολιτικού υποκειμένου και της παρέμβασής του στην ταξική πάλη). Το σημαντικότερο όμως είναι ότι, όπως υποστηρίζει ορθά ο συγγραφέας, οι δωσιλογικές κυβερνήσεις δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως υποτελή ενεργούμενα των κατακτητών αλλά ερευνάται ο βαθμός αυτενέργειάς τους, η ιδεολογία και τα κίνητρά τους, τα πολιτικά τους σχέδια, έτσι ώστε να κατανοήσουμε πως επηρέασαν τις εξελίξεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής αλλά και μετά από αυτήν.

Το βιβλίο του Φύτρου εντάσσεται στην πλούσια βιβλιοπαραγωγή και τη δημοσίευση μελετών και ερευνών από μια νέα γενιά ιστορικών ερευνητών με κοινό παρανομαστή, σε αρκετές περιπτώσεις, τις σπουδές στο ΠΜΣ Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου, τα αναλυτικά εργαλεία του ταξικού ανταγωνισμού και τη συνεπή αντιπαράθεση με τον ιστορικό αναθεωρητισμό.  

*Πέτρος Φύτρος, Ελληνική Πολιτεία 1941-1942. Το κράτος υπό ξένη κατοχή, Αθήνα, Εκδόσεις Εκτός Γραμμής, 2023.

The post Το δωσιλογικό καθεστώς Τσολάκογλου. Για το βιβλίο του Πέτρου Φύτρου, “Ελληνική Πολιτεία 1941-1942. Το κράτος υπό ξένη κατοχή”* first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Το δωσιλογικό καθεστώς Τσολάκογλου. Για το βιβλίο του Πέτρου Φύτρου, “Ελληνική Πολιτεία 1941-1942. Το κράτος υπό ξένη κατοχή”* εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το δεύτερο μέρος των ιστοριών (Σεπτέμβριος 2020 – Ιούνιος 2021) είναι η
συνέχεια των ιστοριών που περιλαμβάνονται στο Α’ Μέρος (Απρίλιος 2020 –
Ιούνιος 2020).

Οι ιστορίες απευθύνονται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.
Σκοπός της ψυχοκοινωνικής δράσης είναι η ενδυνάμωση της ψυχικής
ανθεκτικότητας των παιδιών μέσω της μίμησης προτύπων. Πρόκειται για μία
καινοτόμο δράση συμβουλευτικής ομηλίκων με παιδιά ήρωες ιστοριών.

Η συγγραφική ομάδα αποτελείται από αποφοίτους του ΙΕΘΣ,
Ψυχολόγους-Ψυχοθεραπευτές και Εκπαιδευτικούς.

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες και να κατεβάσετε δωρεάν το
Α’ Μέρος των ιστοριών εδώ (https://tinyurl.com/ycknaykr) και το
Β’ Μέρος εδώ (https://tinyurl.com/mr3vtn2h)

The post Ιολίνα και Κορονάκος first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Ιολίνα και Κορονάκος εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.

The post Η υποψηφιότητα του Μανόλη Τριανταφυλλίδη στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών (1939) first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Το άρθρο Η υποψηφιότητα του Μανόλη Τριανταφυλλίδη στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών (1939) εμφανίστηκε πρώτα στο Εκπαιδευτική Λέσχη.