Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, Εθνικό και
Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ημερομηνία

11-13 Δεκεμβρίου 2026

Τοποθεσία

Μαράσλειο Διδασκαλείο

Προθεσμία υποβολής εργασιών: 31 Οκτωβρίου 2026, 23:59

Έκταση περίληψης: 400 λέξεις, Κάθε σύνεδρος μπορεί να συμμετέχει μέχρι σε 2 ανακοινώσεις

Έγκριση-αποδοχή εργασιών:

Κόστος συμμετοχής: 60 ευρώ Μεταπτυχιακοί/ές φοιτητές/ήτριες: 30 ευρώ Προπτυχιακοί/ές φοιτητές/ήτριες: δωρεάν

Η κατάθεση της συνδρομής θα γίνεται στον ΕΛΚΕ ΕΚΠΑ. Λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα. 

Η εμπρόθεσμη καταβολή της προβλεπόμενης εισφοράς εγγραφής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να συμπεριληφθεί η εισήγηση στο πρόγραμμα του συνεδρίου.

The post 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κριτικής Εκπαίδευσης: Αποαποικιοποίηση, Διεθνισμός και Κριτική Εκπαίδευση first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Εταιρεία Σύγχρονης Ιστορίας

Η Εταιρεία Σύγχρονης Ιστορίας διοργανώνει το Σάββατο 6 Ιουνίου, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (αίθουσα Σάκη Καράγιωργα), από τις 14:00 έως τις 20:00, ημερίδα με θέμα Ο στρατός Κατοχής, τα “αντίποινα” και η Αντίσταση στην Ελλάδα και την Ευρώπη στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εισηγητές (κατά σειρά παρουσίασης): Σάμιος Παναγιώτης, Μαριόλης Δημήτρης, Μόσχος Βασίλης, Λυμπεράτου Κατερίνα, Μιχαηλίδης Γιώργος, Κόφφα Δόμνα, Σαράφη Λη, Σπηλιωτοπούλου Μαρία, Λάζου Βασιλική, Μαργαρίτης Γιώργος, Παπαστράτης Προκόπης, Λυμπεράτος Μιχάλης, Παπαθανασίου Μαρία.

Αναλυτικά η αφίσα και το πρόγραμμα της ημερίδας παρακάτω

The post Ημερίδα: Ο στρατός Κατοχής, τα “αντίποινα” και η Αντίσταση στην Ελλάδα και την Ευρώπη στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η Εκπαιδευτική Λέσχη σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου του Χαράλαμπου Νούτσου:

Το Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς

(1911-1989)

Οι καρποί της διφυΐας

Το Σάββατο 16 Μάη, στις 7 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΔΟΕ, (Ξενοφώντος 15Α, 3ος όροφος, Σύνταγμα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Δημήτρης Μαριόλης, δάσκαλος, διδάκτορας Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας

Χαράλαμπος Νούτσος, καθηγητής έως το 2012 στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

τη συζήτηση θα συντονίσει ο Νίκος Σύφαντος, δάσκαλος

The post Βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Χαράλαμπου Νούτσου “Το Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς (1911-1989), οι καρποί της διφυΐας” first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η Εκπαιδευτική Λέσχη σας καλεί σε μια ξεχωριστή βραδιά. Προβάλουμε το ντοκιμαντέρ του Γιόχαν Γκριμονπρέζ Soundtrack για ένα πραξικόπημα, το Σάββατο 14 Μαρτίου στις 19:00 στην αίθουσα της ΔΟΕ (Ξενοφώντος 15Α, 3ος όροφος, Σύνταγμα, είσοδος ελεύθερη).

Το Soundtrack για ένα πραξικόπημα, από τον τρομερό τίτλο του και το ρυθμικό πάντρεμα της τζαζ με την πολιτική ως το συγκλονιστικό φινάλε της εισβολής στον δολοφονικά κίβδηλο ΟΗΕ υπό τους ήχους του ανατριχιαστικού «We insist», είναι ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, αισθητικά άψογο, μια συναρπαστική κραυγή για την ελευθερία, που δεν πρέπει να χάσετε. Η επιλογή μας δεν είναι τυχαία. Οι αναλογίες αλλά και οι διαφορές με το παρόν που βιώνουμε είναι εξαιρετικά έκδηλες.

Ποτάκι, χαλαρή συζήτηση, μεζέδες ρεφενέ και κοπή πίτας.

Σας περιμένουμε…

The post Εκδήλωση-Προβολή ταινίας: Soundtrack για ένα πραξικόπημα, του Γιόχαν Γκριμονπρέζ, 14/3, 19:00, αίθουσα ΔΟΕ  first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Κεντρικοί ομιλητές 5^ου ΠΣΚΕ
 
1.   Βασίλης Αλεξίου ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
2.   Γιώργος Γρόλλιος ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
3.   Φωτεινή Κουγιουμουτζάκη ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
4.   Τάσος  Λιάμπας ΠΤΔΕ-ΑΠΘ
5.   Δημήτρης Μαριόλης Εκπαιδευτικός Α/βαθμιας
6.   Θωμάς Μπαμπάλης ΠΤΔΕ-ΕΚΠΑ
7.   Χρήστος Ρέππας Εκπαιδευτικός Α/βαθμιας
8.   Κώστας Σκορδούλης ΠΤΔΕ-ΕΚΠΑ 
9.   Χρήστος Τζήκας ΠΤΔΕ-ΑΠΘ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 5^ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΤΔΕ-ΑΠΘ

Μεταφορτώστε από ΕΔΩ το πλήρες πρόγραμμα σε μορφή pdf αλλιώς κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να δείτε τις σελίδες του προγράμματος που σας ενδιαφέρουν στην παρακάτω εικόνα:

https://pcce2025.eled.auth.gr/wp-content/uploads/2025/06/Kritiki25-programGRb.pdf

The post 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κριτικής Εκπαίδευσης first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΕ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ

ΤΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: Δευτέρα 5 Μάη, 7μμ, Προπύλαια

Πέρσι τέτοιες μέρες, ένα απόγευμα του Απρίλη, ένα πελώριο κοκκινωπό σύννεφο σκόνης είχε σκεπάσει την Αθήνα, τα πάντα γύρω φαίνονταν ως να φορούσες γυαλιά με χρώμα σέπια. Λένε πως ήρθε από την Αφρική, από τα βάθη της Σαχάρας, ίσως για να θυμίσει ακόμα περισσότερο τον ποιητή που μας προειδοποιούσε να πάρουμε μαζί μας νερό για τον καιρό της μεγάλης στέγνιας. Εκείνο το απόγευμα λοιπόν, σκεπασμένοι από αυτό το σέπια σεντόνι, οι εκπαιδευτικοί και πολλοί και πολλές αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες συναντηθήκαμε στα Προπύλαια μαζί με εκλεκτούς καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες σε μια μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης στον αγώνα μας ενάντια στην αξιολόγηση, στον αγώνα μας για το δημόσιο δωρεάν σχολείο των όλων, των ίσων, των διαφορετικών. Μια συναυλία, όπου βουτηχτήκαμε στην απίστευτη σκόνη και βγήκαμε με μια μεγάλη ανάσα οξυγόνου για να συνεχίσουμε τον αγώνα.

Από τότε μεσολάβησαν πολλά. Η απόφαση της ΓΣ της ΔΟΕ να συνεχιστεί ο αγώνας και η ανοιχτή υπονόμευσή της από την πλειοψηφία των 6 της ΔΟΕ. Οι πρώτες δικαστικές αποφάσεις που κερδίσαμε. Το μαύρο καλοκαίρι του 2024, όπου μέσα στον Ιούλιο και τον Αύγουστο άρχισαν να πέφτουν τα πρώτα πειθαρχικά. Η μονιμοποίηση των 45 νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση στην Α Αθήνας. Οι συγχωνεύσεις και τα 25ρια τμήματα που σάρωσαν τα πάντα το Σεπτέμβρη. Οι πιέσεις, οι απειλές, η παραπληροφόρηση (αυτό το ανέκδοτο “ένας έμεινες, είσαι ο τελευταίος”), η υπόγεια αλλά βρώμικη δουλειά που έκανε ένα μεγάλο μέρος του διευθυντικού σώματος (για να λέμε αλήθειες) που ανέλαβε το ρόλο του “καλού φίλου” των νεοδιόριστων, οι συναλλαγές του τύπου “κάτσε-να-αξιολογηθείς-και-θα-πάρεις-άριστα”, οι “κλήσεις σε ακρόαση” δι υπόθεσίν σας, όπου έμπαινε το δίλημμα με ύφος ενωμοτάρχη της χούντας “υπογράφεις σε μία ώρα αλλιώς πειθαρχικό”. Το απαγορευτικό της πλειοψηφίας των 6 (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-ΔΙΚΤΥΟ είπαμε) στη ΔΟΕ να μην πάει άνθρωπος στις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης, ιδιαίτερα στην επαρχία, και οι 5 που πήγαιναν με δικά τους έξοδα. Και γύρω μας ο ξεσηκωμός για τα Τέμπη και για δικαιοσύνη και δικαίωση. Και μετά, η δυνητική αργία στη Χρύσα, οι απειλές του Μητσοτάκη για απόλυση για όσους “αρνούνται επί της αρχής”, κι η ΔΟΕ ακόμα μούγκα, ούτε λέξη δεν έχει πει, ξημέρωσε μια μέρα και άλλαξε το πολίτευμα και γύρω μας “υψηλά είχαν χτίσει τείχη”, μόνο που σε αντίθεση με τον ποιητή, εμείς τους βλέπαμε, μέρα με τη μέρα να τα χτίζουν και τον ήχο ακούγαμε, καθόλου ανεπαισθήτως δεν χτίστηκαν, αλλά εν μέσω χορδών και οργάνων και τυμπανοκρουσιών.

Και να μαστε τώρα εδώ. Να μην έχουμε ούτε στάλα οξυγόνο, να κρατάμε την αναπνοή μας πέραν του ορίου των διαφραγματικών σπασμών.

Γι’ αυτό σου λέω.

Σε σένα που είσαι εκπαιδευτικός και δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Κατέβα αύριο στα Προπύλαια. Για μια ΒΑΘΙΑ ΑΝΑΣΑ ΟΞΥΓΟΝΟΥ.

Κατέβα αύριο στα Προπύλαια. Για να σταθούμε η μία δίπλα στον άλλο.

Σε σένα που δεν είσαι εκπαιδευτικός. Σε έχουμε ανάγκη. Έχουμε ανάγκη την αλληλεγγύη σου. Ζητάμε πολλά για την εποχή μας, το ξέρουμε. Δε μας φτάνει μια υπογραφή, ένα like, ένα ψηφιακό χαμόγελο, ένα διαδικτυακό χτύπημα στην πλάτη. Αύριο θα μετρηθούμε, όπως κάθε νύχτα μετριούνται στο σκοτάδι οι αντοχές μας. Και σε θέλουμε εκεί, δίπλα μας.

Γιατί δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.

Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο!

The post Έκκληση για συμμετοχή στη συναυλία αλληλεγγύης στον αγώνα των εκπαιδευτικών first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η μελέτη του Δημήτρη Πολυχρονιάδη εξετάζει τις προσπάθειες που γίνονται στο χώρο της εκπαίδευσης για να ανεβούν τα κορίτσια της φωτογραφίας του εξώφυλλου του βιβλίου, αυτό το ένα σκαλοπάτι, όπως επισημαίνει και ο τίτλος της μελέτης του.  Και όχι μόνο αυτά τα κορίτσια…

Εκ πείρας πλέον γνωρίζουμε ό,τι μελέτες όπως αυτή ολοκληρώνονται εις πείσμα των μανδαρίνων της εκπαιδευτικής πολιτικής που υψηλά γύρω των αστυνομικά ύψωσαν τείχη, όπως θα το προσάρμοζε στην σημερινή κατάσταση ο αλεξανδρινός ποιητής.

Ορισμένες από αυτές τις μελέτες ευτυχούν να αποκτήσουν Διεθνή Μοναδικό Αριθμό Βιβλίου ( επί το ελληνικότερον ISBN) για να προστεθούν στον Πύργο των Βιβλίων της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης προς χρήσιν των ερευνητών, αλλά και προς εντυπωσιασμόν των επισκεπτών του χώρου.

Αυτές οι μελέτες λοιπόν, εξυπηρετούν διττό σκοπό: αφ’ ενός συνιστούν απόδειξη και διαρκή υπενθύμιση ότι το Δημόσιο Πανεπιστήμιο συνεχίζει να αντιστέκεται και να παράγει έρευνα ενάντια στην εκδικητική υποβάθμιση που του μεθοδεύουν, και αφ’ ετέρου  εξετάζουν αυτή την αέναη διαπάλη μεταρρύθμισης  και αντίδρασης και των συγκεκριμένων μορφών που παίρνει.

Ο αναγνώστης και η αναγνώστρια του πονήματος θα διαπιστώσει ότι η κρατική παρέμβαση στοχεύει να δοθεί προτεραιότητα στο πολιτικά σκόπιμο, σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Πρόκειται βέβαια για μία κατάσταση που εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο του πολιτικού ελέγχου της εκπαίδευσης.  Ανέκαθεν αποτελούσε πεδίον δόξης λαμπρόν για τους διαγκωνιζόμενους πολιτικούς στην προσπάθεια τους να  εφαρμόσουν αυτόν τον έλεγχο επί το αποτελεσματικότερον.

Η περίοδος που εξετάζει ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης είναι πλέον ευεπίφορη σ’ αυτή την επέμβαση, επειδή έχουν τελικά επιβληθεί οι πολιτικές συνθήκες που το επιτρέπουν.

Η διάρθρωση των επιμέρους ενοτήτων υπογραμμίζει τη συμβολή, ουσιαστικά το αλληλένδετο, της εκπαίδευσης με την εξέλιξη του ελληνικού κράτους.  Αυτή η συμβολή γίνεται σαφέστερη, όπως προκύπτει και από το βιβλίο του Δημήτρη, όταν τα καινά δαιμόνια που εισάγουν οι σοσιαλιστικές ιδέες αρχίζουν να κάνουν αισθητή την επιρροή τους στο χώρο των εκπαιδευτικών.

Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου οι πρωτοβουλίες που παίρνονται, στο χώρο της εκπαίδευσης και οι αντιδράσεις που αυτές προκαλούν, αρχικά για να τις περιορίσουν και αργότερα να τις καταστείλουν, υπογραμμίζουν τη σημασία των μεταρρυθμίσεων που προτείνονται. Η συγκεκριμένη όμως πολιτική συγκυρία επιβάλλει τον αστικό χαρακτήρα τους.

Η μεταξική δικτατορία επιβάλλει σιγή ακόμα και στις αντιπαραθέσεις στο χώρο των αστικών εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Από την αρχή της δεκαετίας του 1940,  οι νέες συνθήκες που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία σε όλα τα επίπεδα έχουν άμεσο αντίκτυπο και στον χώρο της εκπαίδευσης.

Η εκπαιδευτική πολιτική του ΕΑΜ που διαμορφώνεται σε συνθήκες σκληρής τριπλής κατοχής, θέτει το πρόβλημα της εκπαίδευσης σε νέο πλαίσιο και εκτείνεται από την ελπίδα της ανάτασης στην απελπισία της ήττας,  όπως επιγραμματικά το χαρακτηρίζει ο συγγραφέας.

Το Σχέδιο για μία Λαϊκή Παιδεία της Π.Ε.Ε.Α. το Μάρτιο του 1944, με το ολοκληρωμένο πρόγραμμα που προτείνει, για να εξυπηρετηθούν τα ζωντανά ιδανικά της λευτεριάς,  της λαοκρατίας και της ειρήνης, όπως  εισηγείται ο Πέτρος Κόκκαλης, υπογραμμίζει και στον τομέα αυτόν τις θεσμικές εναλλακτικές λύσεις που αποφασίζονται στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας. Όμως τα πολιτικά σαλόνια της κατοχικής Αθήνας παραμένουν ερμητικά κλειστά και εξαιρετικά τρομοκρατημένα, στον αναζωογονητικό άνεμο από τα Βουνά, που φθάνει όχι μόνο εκεί αλλά και στο μακρινό Κάϊρο, όπου η Κυβέρνηση Εξορίας και ο Γεώργιος εξαρτώνται για την πολιτική τους επιβίωση από την καλή προαίρεση των Άγγλων.

Στο πεδίο της ιδεολογίας, η εθνικοφροσύνη συνιστά τη λυδία  λίθο όπου δοκιμάζεται η ορθότητα των φρονημάτων, ήδη μεσούσης της Κατοχής,  πριν εγκριθεί το Σχέδιο για μία Λαϊκή Παιδεία.  Το Σχέδιο αυτό,  του οποίου τη σημασία αλλά και τη μεθόδευση αναστολής αναλύει ο συγγραφέας,  συνιστά χαρακτηριστικό παράδειγμα των άλλων προτάσεων της Π.Ε.Ε.Α. Οι προτάσεις αυτές βασίζονται σε πρωτογενή εξουσία που ασκείται άμεσα από τον λαό με τη θέσπιση λαϊκών συνελεύσεων, όπως μας επισημαίνει ο Νίκος Σβορώνος.[1]

Η έγκριση τέτοιων προτάσεων, επιβεβαιώνει τις φοβίες θεσμικών ανατροπών που κατατρύχουν τους αδρανούντες  αστούς πολιτικούς αρχηγούς και τους πνευματικούς ταγούς που τους περιβάλλουν όπως ο Κωνσταντίνος Τσάτσος.  Σαν έτοιμος από καιρό θα αναλάβει ως Υπουργός Παιδείας μετά τη λήξη του Εμφυλίου, να συνεχίσει τη συγκρότηση του κράτους, όπως αυτός την εννοεί, συνεχίζοντας τις διώξεις εκπαιδευτικών που ξεκίνησαν οι προκάτοχοί του.έγκριση τέτοιων προτάσεων επιβεβαιώνει τις φοβίεςθεσμικών αναροπών που κλα

Μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ενός κράτους μόνιμης έκτακτής ανάγκης,  ο συγγραφέας επισημαίνει τη χρονική απόσταση αλλά και ποιοτική διαφορά που χαρακτηρίζουν τις συγκεκριμένες προτάσεις της ΕΔΑ,  στο χώρο της εκπαίδευσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1950 από τη συγκρότηση της Επιτροπής Παιδείας και μάλιστα με γνωμοδοτικό χαρακτήρα, που ανακοινώνει η κυβέρνηση της ΕΡΕ το 1957. 

Οι προτάσεις αυτές της ΕΔΑ εντάσσονται στη γενικότερη φιλοσοφία που χαρακτηρίζει το Σχέδιο για μία Λαϊκή Παιδεία και ουσιαστικά αποτελούν τη συνέχειά του  ενώ αντίθετα, όπως αναδεικνύει ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, η κυβέρνηση της ΕΡΕ αδυνατεί να ξεπεράσει τις ενδο-αστικές αντιφάσεις και αντιθέσεις που προκύπτουν από τη συγκρότηση της.

Το αίτημα για Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλες τις βαθμίδες της που προτείνεται για πρώτη φορά, αντιπαρατίθεται με τα πορίσματα της Επιτροπής Παιδείας που υπονομεύεται  από το προσχηματικό χαρακτήρα της.

Στη πρώτη μετεμφυλιακή δεκαπενταετία, που απασχολεί το συγγραφέα στη 4^η ενότητα του βιβλίου, ο έλεγχος της εκπαίδευσης βρίσκεται στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής πολιτικής το κράτους.  Γι’ αυτό το λόγο χρησιμοποιείται κάθε δυνατός γραφειοκρατικός μηχανισμός όπως π.χ. η επιστράτευση των επιθεωρητών σε ρόλο καταδρομέων που επιπίπτουν ως ιέρακες για να κρατηθεί η εκπαιδευτική διαδικασία στα πλαίσια του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού.  Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του βιβλίου του Δημήτρη Μαριόλη Ο Ιέραξ είναι εδώ με το καρτερικό μειδίαμα της δασκάλας, που υπομένει την παρουσία ανώνυμου ιέρακος πλαισιωμένου από τη ρασοφόρο και ένστολο εξουσία, απεικονίζει μία πραγματικότητα που επαναλαμβάνεται σε εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες ) αίθουσες διδασκαλίας.

Το καταθλιπτικό βάρος που ασκεί στην εκπαιδευτική διαδικασία αυτός ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός δεν πτοεί φυσικά τον προνοητικό θεματοφύλακα του μετεμφυλιακού κράτους, τον οποίον καταγγέλλει ο Πολυχρονιάδης, που με το μανδύα του συνταγματικού νομοθέτη αναγορεύει στο Άρθρο 16 του Συντάγματος του 1952, αυτόν τον συγκεκριμένο πολιτισμό, σε «πολιτικό αστέρα της εκπαίδευσης πολιτικής των Ελλήνων». Το συγκεκριμένο άρθρο έχει ήδη διαμορφωθεί και διατυπωθεί στις επιτροπές συντάγματος της Βουλής που προηγούνται.  Ορίζει επί λέξει ως στόχους της στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης «την ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της εθνικής συνειδήσεως των νέων, επί τη βάσει των ιδεολογικών κατευθύνσεων του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού»[2]

Μάλλον χρωστάμε χάρη σε όσους μας επισημαίνουν τέτοιες θεσμικές δεσμεύσεις της εκπαίδευσης, που συνιστούν άλλη μία απόδειξη των ιδεολογικών παρωπίδων που προσπαθούν να επιβάλουν σ’ αυτόν τον ευαίσθητο τομέα.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι μεταξύ των συνεργατών που διατυπώνουν αυτούς τους περιορισμούς είναι και ο Κ. Τσάτσος που εργάστηκε εντατικά στις συνταγματικές επιτροπές της Βουλής που προετοίμασαν το Σύνταγμα του 1952.

Στην αυτοβιογραφία του αποκαλύπτεται σίγουρος για την αξιωματική ορθότητα των απόψεων του, ίδιον χαρακτηριστικόν των μισαλλόδοξων, απόδειξη ότι μάλλον απέχει από την θεραπεία της φιλοσοφίας που επιμελώς υπενθυμίζει ότι θεραπεύει.

Η θέση του για τους δασκάλους τον χαρακτηρίζει. Στην τελευταία παράγραφο του Α’ τόμου της αυτοβιογραφίας του σημειώνει: «Στην Ελλάδα η πολιτική σκότωσε την παιδεία. Η αγραμματοσύνη των δασκάλων, ή ακριβέστερα, η πιο επικίνδυνη ημιμάθεια μετέβαλε το διδακτικό προσωπικό σε συνονθύλευμα από μαρξιστικές γιάφκες, σε ένα συνδικαλισμένο σώμα που δεν πιστεύει στην παιδεία παρά μόνο όσο η παιδεία μπορεί να γίνει όργανο του κόμματος»[3]

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς σε ανακοίνωση του σε Συνέδριο, το μακρινό 1978, χαρακτηρίζει την περίοδο αυτή ολοκληρωτικό σκοταδισμό.[4]  Αναφέρει ως άλλο ένα μέτρο εκτίμησης αυτής της πολιτικής την εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος» που εκδίδεται τότε,  στις αρχές της δεκαετίας του 1950 με άφθονη κυβερνητική υποστήριξη και καταλαμβάνει περίοπτο θέση σε κάθε σοβαρό ελληνικό σπίτι, εξασφαλίζοντας την αντίστοιχη κοινωνική προβολή στους ιδιοκτήτες του.  Στον ογκώδη έβδομο τόμο για την Ελλάδα, ο φιλόσοφος Κωνσταντίνος Δ. Γεωργούλης και στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Τσάτσου στο Υπουργείο Παιδείας το 1949, μας εξηγεί ότι «Την πνευματικήν όμως παράδοσιν του ελληνισμού ζη το Λαϊκόν σύνολον,  διότι ζη μέσα εις το κοσμοθεωρητικόν πλαίσιον το οποίον στηρίζεται εις τας αντιλήψεις της αιωνόβιου ελληνοχριστιανικής φιλοσοφικής θεωρήσεως».[5]

Εις πείσμα αυτών των υψιπετών διαβεβαιώσεων, η εκδήλωση της κοινωνικής δυσαρέσκειας σχηματοποιείται με την ανάδειξη της ΕΔΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση το Μάϊο του 1958.  Μία προσεκτική και μεθοδευμένη αντίδραση σ’ αυτήν την πολιτική ανατροπή παίρνει τη μορφή του υπέρτατου αγώνα της συγκρότησης της Ένωσης Κέντρου ως αντίπαλον δέος στη ΕΔΑ.

Στην ανάλυση της εξέλιξης του φοιτητικού κινήματος ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, επισημαίνει το ρόλο του Γεωργίου Παπανδρέου στην προσπάθεια του να το οικειοποιηθεί προς ίδιον πολιτικόν όφελος. Στην πρακτική αυτή έχει επιδείξει λαμπρές επιδόσεις.  Έχει αυτοανακηρυχθεί σημαιοφόρος της αστικής τάξης με την επιβολή του ως πρωθυπουργού της εθνικής ενότητας από τους Άγγλους.  Η εκλογική άνοδος της ΕΔΑ του επιτρέπει να επανέλθει ως υπερασπιστής της αστικής τάξης και ηγετική φυσιογνωμία της Ένωσης Κέντρου.

Η ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος, που παρακολουθεί ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, απαντά στους κοινωνικούς αποκλεισμούς που επιδιώκουν να επιβάλλουν με τις εκπαιδευτικές πολιτικές τα δύο αστικά κόμματα και ταυτόχρονα υπογραμμίζει την προσπάθεια κοινωνικής ανόδου μέσω της Παιδείας και ειδικότερα της εκπαίδευσης.

Η αποδοχή  από την Κυβέρνηση Ένωσης Κέντρου των αιτημάτων της Αριστεράς για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία, που είχε αρχίσει να σχηματοποιείται στα Βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας, υιοθετείται,  όπως γνωρίζουμε, ευρύτατα από την κοινωνία.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι τα κορίτσια της φωτογραφίας του εξώφυλλου είδαν τα παιδιά τους να ανεβαίνουν όχι ένα, αλλά πολλά σκαλοπάτια.

Επειδή οπωσδήποτε το σεβαστόν αναγνωστικό κοινόν θέλει να μάθει, σε βάθος, πως χτίστηκαν αυτά τα σκαλοπάτια, θα πρέπει να ανατρέξει στο βιβλίο αυτό, ή ακόμα καλύτερα να το αγοράσει.

16 Δεκεμβρίου 2024

[1] Δ.Ζέπου. Λαϊκή Δικαιοσύνη εις τας ελευθέρας περιοχάς της υπό κατοχήν Ελλάδος. Επίλογος: Ν.Παπαντωνίου,  Ν. Σβορώνος  ΜΙΕΤ 1986  (Αυτοέκδοση 1945)

[2] Αυτοί οι περιορισμοί εντάσσονται στο γενικότερο θέμα της κατευθυντήριας αρχής του εκπαιδευτικού συστήματος και απασχολούν τη συνταγματική τη συνταγματική επιτροπή της Βουλής του 1946-1948 και εκείνη του 1949.  Ν. Αλιβιζάτος,, Οι πολιτικοί θεσμοί σε κρίση 1922 -1974, Αθήνα, Θεμελίο , 1983, σ.527

[3] Κ. Τσάτσου, Λογοδοσία μιάς ζωής , τόμος πρώτος , Οι εκδόσεις των φίλων μ Αθήνα, 2000, σ.354, 355

[4] Κ. Τσουκαλάς, « Η ιδεολογική επίδραση του Εμφυλίου Πολέμου»  στον συλλογικό τόμο  Η Ελλάδα στην Δεκαετία 11940-1950. Ένα Έθνος σε Κρίση. Αθήνα , Θεμέλιο 1984 , σ. 586-587

[5] «Ήλιος» τόμος Ζ’ σ. 725. Εκδότης Ιωάννης Δ. Πασσάς

The post Παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Πολυχρονιάδη, «Για να ανέβουν ένα σκαλοπάτι» first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Τα εκπαιδευτικά περιοδικά Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης, Εκπαιδευτική Λέσχη, Κριτική Εκπαίδευση και Σελιδοδείκτης, οργανώνουν εκδήλωση-βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιώργου Γρόλλιου Τα Προγράμματα Σπουδών του Δημοτικού Σχολείου (2003-2021)

Η βιβλιοπαρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο του Μαρασλείου, το Σάββατο 5 Απριλίου, στις 10:00.

Ομιλητές/τριες:

Γιώργος Καββαδίας (Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης)

Γιάννα Κατσιαμπούρα (Κριτική Εκπαίδευση)

Δημήτρης Μαριόλης (Εκπαιδευτική Λέσχη)

Χρήστος Ρέππας (Σελιδοδείκτης)

και ο συγγραφέας Γιώργος Γρόλλιος

The post Βιβλιοπαρουσίαση: Τα Προγράμματα Σπουδών του Δημοτικού Σχολείου (2003-2021) first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Θα μιλήσουν:

Χριστόφορος Ζαραλίκος, ηθοποιός

Βαγγέλης Καραμανωλάκης, ιστορικός, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Θανάσης Σκαμνάκης, δημοσιογράφος

και ο συγγραφέας του βιβλίου

Συντονισμός παρουσίασης:

Ναταλία Χατζηαντωνίου, δημοσιογράφος

Το 4ο βιβλίο του δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου  «Μεταπολίτευση – Ενα βολικό “τέρας”» είναι ένα πανόραμα 460 σελίδων στο οποίο ακτινογραφούνται ο ριζοσπαστισμός, οι κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις, οι ιδέες και τα ιδεολογήματα, οι οικονομικές τάσεις, η κουλτούρα, τα μίντια, το σινεμά, τα αθλητικά θεάματα, ακόμη και το «σάουντρακ» της Μεταπολίτευσης από το 1974 μέχρι και το 1990 περίπου.

Ένας τεράστιος όγκος υλικού, που ταξινομείται σε πέντε μέρη, 18 κεφάλαια και δεκάδες κείμενα, ψηφίδες ενός μεγάλου παζλ πολιτισμικών διεργασιών, αγώνων και κοινωνικών συγκρούσεων.

50 χρόνια μετά την εποχή που χαρακτηρίστηκε με τον τίτλο «μεταπολίτευση», Ο Διονύσης Ελευθεράτος καταδεικνύει τη συνειδητή προσπάθεια από διάφορα ιδεολογικά και πολιτικά μπλοκ εξουσίας να φορτώσουν τα διάφορα σημερινά προβλήματα στον κοινωνικό ριζοσπαστισμό της περιόδου που αναδύθηκε μετά την πτώση της χούντας και πάνω σε αυτή την αντιμεταπολιτευτική κριτική να οικοδομήσουν τις σημερινές νεοφιλελεύθερες πολιτικές ενάντια στην κοινωνία.

Εκτός όλων των άλλων ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το χώρο της εκπαίδευσης αποτελεί η αναφορά του συγγραφέα στα γεγονότα γύρω από την απεργία πείνας του δασκάλου Γιάννη Βαγενά και τη σύγκρουση με τον επιθεωρητή και τον επιθεωρητισμό. Τον επιθεωρητισμό που με τον πλέον κυνικό και ταξικό τρόπο προσπαθεί να επαναφέρει η σημερινή κυβέρνηση, βρίσκοντας και πάλι απέναντι σε αυτά τα σχέδια τους εκπαιδευτικούς και το εκπαιδευτικό κίνημα.

Στη βάση, λοιπόν, των δεδομένων μιας ολόκληρης περιόδου ξαναφωτίζεται το ανοιχτό ζήτημα της ανάγκης να εκφραστεί ο σύγχρονος κοινωνικός ριζοσπαστισμός και λόγος, να ξαναβρεθούν δρόμοι συνένωσης των νεολαιίστικών και κοινωνικών αιτημάτων με μια σύγχρονη ριζοσπαστική κουλτούρα και διεργασία.

Όπως λέει και ο ίδιος  ο συγγραφέας: «τρεις ήταν οι βασικές επιδιώξεις μου. Πρώτη, να εξετάσω βασικές πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές συγκρούσεις της εποχής. Δεύτερη, να ακτινογραφήσω το όλο κλίμα της, συμπεριλαμβανόμενων των πολιτιστικών παραμέτρων και της ψυχαγωγίας. Τρίτη, να δω αν και κατά πόσο ευσταθούν ορισμένα διαδεδομένα «κατηγορητήρια» σε βάρος της Μεταπολίτευσης και του πολυθρύλητου, του… ευκόλως καταλογιζόμενου «λαϊκισμού» της. Διότι πιστεύω ότι οι αιτιάσεις αυτές, οι οποίες μάλιστα αποδεικνύονται ιδιαίτερα επίμονες από την εποχή των Μνημονίων και εντεύθεν, απολήγουν σε ορισμένα «διά ταύτα» που σχετίζονται με το παρόν και το μέλλον, όχι με «ακαδημαϊκές» θεωρήσεις του παρελθόντος».

The post Βιβλιοπαρουσίαση: Μεταπολίτευση / Ένα βολικό «τέρας» του Διονύση Ελευθεράτου first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.

Η Διεθνής Πλατφόρμα Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Σκοπό καλεί στη διαδικτυακή συζήτηση

14 χρόνια από την επίθεση στον στολίσκο της Ελευθερίας, η γενοκτονία συνεχίζεται

David Segarra y Takis Politis

(Συμμετέχοντες στον Στολίσκο)

Ινδουιστικός Αντέρι

(Συντονιστής της Διεθνούς Πλατφόρμας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Σκοπό)

Αρμάντο Σότο

(Διεθνής Πλατφόρμα Αλληλεγγύης Vocero με τον Παλαιστινιακό Σκοπό του Μεξικού)

Προβολή βίντεο και

Ιδιαίτερη συμμετοχή της ποιήτριας Ana Claudia Molinari και της Abigail Mendoza, συγγραφέα της ιστορίας “Ψυχή της Παλαιστίνης”.

Παρασκευή 31 Μαΐου

11:00 μ.μ. Ελλάδα

4:00 μ.μ. Βενεζουέλα

2:00 μ.μ. Μεξικό

10:00 μ.μ. Espa ña

Μέσω https://m.youtube.com/watch?v=2c607-6D4zg

The post Διεθνής διαδικτυακή συζήτηση για το Παλαιστινιακό first appeared on Εκπαιδευτική Λέσχη.