Μαρία Τσόγκα
Η εκπαιδευτική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών σημαδεύεται από μια καταιγίδα εξελίξεων στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.
Η αρχή έγινε με την παραίτηση του Προέδρου, Σπύρου Δουκάκη, η οποία φαίνεται πως ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Ακολούθησε μια πρωτοφανής «βροχή» παραιτήσεων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, οδηγώντας σε μια βίαιη αναδιάρθρωση του οργάνου από την πολιτική ηγεσία.
Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, αντέδρασε ακαριαία, διορίζοντας νέα πρόσωπα και δίνοντας το σύνθημα για μια «γενική αναδιάρθρωση». Η ταχύτητα των κινήσεων υποδηλώνει ότι η ηγεσία του Υπουργείου επιδιώκει μια ριζική επανεκκίνηση.
Αυτή η διοικητική κατάρρευση δεν συνέβη σε «πολιτικό κενό». Προηγήθηκε η κατάθεση ενός ογκώδους φακέλου καταγγελιών από εκδότη στον 3ο όροφο του Υπουργείου, ο οποίος έθεσε σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και τους αποκλεισμούς στο εγχείρημα του «Πολλαπλού Βιβλίου» .
Πληροφορίες αναφέρουν ότι εξετάζεται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο αλλαγών στη διαδικασία και δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα να υπάρξουν τροποποιητικές αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή του πολλαπλού βιβλίου.
Το κρίσιμο διακύβευμα
Αν και το Υπουργείο επίσημα παρουσιάζει τις παραιτήσεις του Προέδρου και των μελών του ΙΕΠ ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού για την «επόμενη μέρα» του ΙΕΠ, η σύμπτωση με την κατάθεση των καταγγελιών δημιουργεί ένα σύνθετο σκηνικό.
Είναι η “ολική αναδιάρθρωση” στη σύνθεση του ΙΕΠ μια πραγματική προσπάθεια επιτάχυνσης των αντιεκπαιδευτικών μέτρων; Μήπως πρόκειται για έναν επικοινωνιακό ελιγμό ή ακόμα χειρότερα για ένα κύμα αποχώρησης που συνδέεται με τις καταγγελίες για αποκλεισμούς στο «πολλαπλό βιβλίο»; Μια εσπευσμένη προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας να διαχειριστεί την κρίση, μεταθέτοντας τις ευθύνες σε πρόσωπα για να προστατεύσει μια «μεταρρύθμιση» που φαίνεται να εξυπηρετεί περισσότερο τους νόμους της αγοράς παρά τις ανάγκες της δημόσιας παιδείας;
