17 Νοέμβρη 1973: Έξοδος στην ελευθερία

Γιάννης Αναγνωσταράς

Όσο στεγνώνεις και ευτελίζεις τον Άνθρωπο παραμένει μέσα του μια φλέβα περηφάνειας που μπορεί να γίνει ποτάμι και να ξεπλύνει τον κόσμο

48 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο παραμένει μια απελευθερωτική και χειραφετημένη εξέγερση.

Ο Νοέμβρης του 1973 συνετέλεσε στα χρόνια της μεταπολίτευσης στα μικρά και μεγάλα αφηγήματα της συλλογικής ιστορίας του τόπου μας, στις πολιτικές διεργασίες και στις διεκδικήσεις ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η εξεγερτική του δύναμη αποτέλεσε τροφοδότη των ζωντανών πολιτικών υποκειμένων στους χώρους δουλειάς, στις διαδηλώσεις, στις κινηματικές διαδικασίες. Το αίτημα της γενιάς του Πολυτεχνείου δεν εγκλωβίστηκε μόνο στην ανατροπή της χούντας. Ακροβάτησε χωρίς το προστατευτικό δίκτυ των «κραταιών» κομματικών μηχανισμών της αριστεράς και βγήκε στη γραμμή των οριζόντων της ελευθερίας διεκδικώντας την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης ανθρώπου σε άνθρωπο. Ενός συστήματος που καταφεύγει στις χούντες και στην κρατική καταστολή με το μανδύα της έννομης τάξης.

Ο ριζοσπαστισμός των αιτημάτων του Πολυτεχνείου για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία, με την κατάληψη της Νομικής που προηγήθηκε το Φλεβάρη και το Νοέμβρη που ακολούθησε στο Μετσόβιο κάλυψε το συλλογικό απωθημένο και το κενό μιας «απούσας» κοινωνίας στις διώξεις, στις φυλακίσεις, στις εξορίες των αγωνιστών και των αγωνιστριών. Όσων πάλεψαν για να μη μείνει ανάπηρο το δικαίωμα στη Ζωή και στη Δημοκρατία.

Σήμερα τα οράματα και οι επιταγές του Πολυτεχνείου δείχνουν το δρόμο της συλλογικής πάλης ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, στην ωμή βία της κυβέρνησης, στην περιστολή των συνδικαλιστικών ελευθεριών.

Σήμερα αποτελεί επιτακτική κοινωνική αναγκαιότητα η αμφισβήτηση και η αξιακή σύγκρουση με την καπιταλιστική βαρβαρότητα βάζοντας στο προσκήνιο τις ανάγκες των ανθρώπων για μόρφωση, περίθαλψη και δημόσια Υγεία, δημόσια Εκπαίδευση, μισθούς ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες.

Φέτος στις 17 Νοέμβρη να γεμίσουν οι δρόμοι της χώρας ώστε να βεβαιωθεί συλλογικά ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν είναι ένα κουφάρι του παρελθόντος αλλά η αναγγελία του μέλλοντος. Σε μια κοινωνία και ένα κόσμο χωρίς αποκλεισμούς, αδικία, ταξικές διακρίσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *