Ηλίας Παπαχατζής
-Καλημέρα, δάσκαλε
-Καλημέρα, Βασίλη. Καλά είστε;
-Το παλεύουμε, δάσκαλε. Ανάμεσα σε γρίπες και διαγωνίσματα
-Δίκιο έχεις. Δεν ξεμπλέκουμε εύκολα…
-Ναι, αλλά τα παιδιά βασανίζονται. Και διαβάζουν μόνο για το διαγώνισμα
της ημέρας.Τα άλλα μαθήματα είναι σα να μην υπάρχουν
-Βασίλη, πρέπει να τους λέτε κι εσείς ότι δεν εξαρτώνται όλα από ένα
διαγώνισμα ούτε απ’ τους βαθμούς. Γιατί πολύ φοβάμαι ότι πολλοί γονείς
καλλιεργούν στα παιδιά τη βαθμοθηρία…κι έτσι χάνεται η ουσία της
μάθησης.
-Συμφωνώ, δάσκαλε. Πρέπει να λέμε καλά λόγια για τη δουλειά σας…για
να δίνουν μεγαλύτερη σημασία σε όσα τους λέτε.
-Μόνο αν προσέχουν στο μάθημα, μπορούν να αποκτήσουν κάποιες βάσεις-κι
όχι όλοι-και να μπορέσουν να σταθούν αργότερα στα πόδια τους.
-Και γιατί λες “όχι όλοι”;
-Γιατί παίζει μεγάλο ρόλο το οικογενειακό περιβάλλον και η
μόρφωση-εποπτεία των γονέων
-Α, κατάλαβα.Τα φαινόμενα βίας προέρχονται από παιδιά, που συνήθως
μετά το σχολείο δεν έχουν κάποια φροντίδα απ’ το σπίτι
-Και η Πολιτεία, αντί να υποστηρίξει τις οικογένειες με οικονομικά ή
άλλα προβλήματα, αφήνει αυτά τα παιδιά έκθετα και ανυπεράσπιστα…κι
έτσι αποτυγχάνουν στο σχολείο.Φυσικά για ενισχυτική διδασκαλία επί της
ουσίας ούτε λόγος.
-Συμφωνώ, δάσκαλε. Έχουμε να κάνουμε πολλά κι εμείς
-Να πείσετε τα παιδιά ότι το σχολείο είναι χρήσιμο. Κσι να έχετε καλές
σχέσεις μαζί μας.
-Μα, αυτό κάνουμε.
-Όχι όλοι, Βασίλη. Ξέρεις τι απαξίωση νιώθω μερικές φορές;Ακόμα κι όταν
προσπαθώ να τους πείσω να μάθουν να κάνουν διάλογο χωρίς να
πετάγονται και να διακόπτουν, αρκετοί είναι σα να μην ακούνε
-Εντάξει, δάσκαλε.
-Ελπίζω να είδες το περιστατικό στη Ν.Ιωνία. Μπήκε η αστυνομία στο
σχολείο και οδήγησε την δ/ντρια και την υπδ/ντρια στο αστυνομικό
τμήμα.Έκανε-λέει-μήνυση ένας γονέας
-Το είδα. Απαράδεκτο…
-Ποιο απ’ όλα;
-Πρώτον η μήνυση του γονιού. Δεύτερον η στάση της αστυνομίας
-Πρέπει να πείτε στους γονείς, Βασίλη, ότι το σχολείο δεν είναι εχθρός
τους. Πρέπει να συνεργάζονται μαζί μας,για να λύνονται τα όποια
προβλήματα κι όχι να μας τα φορτώνουν
-Εμείς στο σύλλογο αυτό κάνουμε. Όποτε δημιουργείται κάποιο ζήτημα,
πάμε στο σχολείο και το λύνουμε
-Και δεύτερον, αν το υπουργείο Παιδείας μας θεωρεί εργαζόμενους, πρέπει
να μας στηρίξει. Κι όχι να μας αφήνουν έκθετους σε μηνύσεις και να μας
οδηγούν στα αστυνομικά τμήματα.
-Συμφωνώ, δάσκαλε. Ήταν πολύ ντροπιαστικές οι σκηνές που είδαμε
-Εντάξει. Γιατί το δημόσιο σχολείο θέλει υποστήριξη, Βασίλη
-Γιατί το λες, δάσκαλε;
-Γιατί τελευταία η κυβέρνηση, η οποία δεν μπορεί να καλύψει τα κενά κι
έτσι χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες, δείχνει ιδιαίτερο ζήλο μη
χαθεί καμιά ώρα τηλεκπαίδευση…
-Σας έχουνε για φύλακες μου φαίνεται.
-Και μάλιστα χωρίς να μας καλύπτουν από βρισιές ή άλλες απαίσιες
συμπεριφορές στο webex. Λες και το webex είναι εκπαίδευση
-Τι τραβάτε, δάσκαλε!
-Είμαστε πολύ δυσαρεστημένοι, Βασίλη, όταν τα υπουργεία φορτώνουν σε
μας τις δικές τους ανεπάρκειες ή αδυναμίες.
-Μήπως τελικά δεν τη θέλουν καθόλου τη δημόσια εκπαίδευση;
-Με τόσα Ωνάσεια και Πειραματικά,που χωρίς κανένα διάλογο προσπαθούν
να επιβάλουν φαίνεται ότι ενδιαφέρονται για λίγα συγκεκριμένα παιδιά,
τα “στελέχη” του μέλλοντος…
-Ενώ εμείς ζητάμε μόρφωση και δουλειά για όλους.
-Ακριβώς.Και δεν ανεχόμαστε να στέλνουν τους συναδέλφους στα Πειθαρχικά
-Κσι ποιο είναι το αδίκημα για το οποίο τους κατηγορούν;
-Ότι πήραν μέρος στην απεργία του κλάδου μη συμμετέχοντας έτσι στην
αξιολόγηση.
-Κι εγώ νόμιζα ότι η απεργία είναι συνταγματικό δικσίωμα του εργαζόμενου
-Αυτό λέμε κι εμείς.Φαντάσου ένα δάσκαλο φοβισμένο και σκυφτό. Τι
παιδιά θα μορφώσει;
-Μαζί σας, δάσκαλε.
-Όλοι στους δρόμους,Βασίλη. Έχουμε δίκιο. Σαν τους αγρότες…
-Εντάξει. Θα δούμε…
-Θα το κάνουμε. Είδες οι αγρότες με τις κινητοποιήσεις τους σ’ όλη την
Ευρώπη; Ανάγκασαν στην Ευρωπαική Ένωση να παγώσει τη συμφωνία Mercosur
για μεγάλο χρονικό διάστημα.
-Σημαντικό. Κι έτσι γλιτώσαμε τα μεταλλαγμένα.
-Προσωρινά, όσο είμαστε ακόμα καθιστοί…
-Γεια σου, δάσκαλε.
-Τα ξαναλέμε σύντομα, Βασίλη.
